Na een drukke juni met korte tripjes van Jan Willem en mezelf naar Nederland en veel drukte op het werk, is het nu eindelijk vakantie. De meiden hebben het schooljaar super afgesloten. Met veel lovende woorden van hun juffen en goede rapporten. Juliet dan, Fenne heeft natuurlijk nog geen rapport. De laatste feestjes, nog snel met zoveel mogelijk vriendinnetjes afspreken. Volgend jaar houdt Fenne haar huidige juf en blijft in groep 1, Juliet gaat naar groep 3 en krijgt een nieuwe juf.
Toen begon de uittocht. Wij zijn namelijk niet de enigen die naar Nederland zijn gegaan. De vliegtuigen van de KLM moeten vol hebben gezeten met de gezinnen uit Singapore die hun vakantie in Nederland doorbrengen. En wij blijven maar twee weken, veel anderen blijven veel langer weg. Kennelijk hoort een lange vakantie in Nederland bij het expat leven. Op zich snap ik het wel, want het is onmogelijk om al je vrienden te zien in een korte tijd. Maar ja, voor ons was dit een compromis-reisje. Want JW wilde liever op vakantie in Azie en ik naar Nederland. Nu doen we allebei.....We hebben al vast gesteld dat wonen in Singapore je reisbudget flink omhoog jaagt!
We hebben een huisje net buiten Maarssen gehuurd. Ideaal bleek vanochtend al. Want vanaf 5 uur was iedereen wakker, na al een slechte nacht. We hebben de zon zien opkomen boven de polder! We moeten wel wennen aan de temperatuur. Heel cliche natuurlijk. Ik vond het ook moeilijk om in te pakken, niet zo zeer voor ons, vooral voor de meiden. Zo moeten het niet koud krijgen. Leggings en vestjes zijn mee, maar Fenne wil het liefst haar jurkjes met spaghetti bandjes aan......
Pinnacle wandeling
vrijdag 29 juni 2012
zondag 10 juni 2012
Leven in Singapore
We zitten nu bijna 6 maanden in Singapore. Op een dag als vandaag voelt het echt als een cadeautje om hier te mogen wonen. Een zonovergoten dag die we voor een groot deel op de Hollandse club hebben doorgebracht. Rondom het zwembad. En vooral in het zwembad. Waar we nooit aan denken is dat we zelf ook kunnen verbranden. Voor de meiden zorgen we altijd goed. Zelf zijn we aan het einde van zo'n dag altijd meer roze/rood dan de bedoeling was. Het is anders dat het totale 'weg van alles' gevoel dat we in Zeeland altijd hadden, maar toch. Ook dit geeft een heerlijk ontspannen gevoel.
Vandaag ook een doorbraak op het fietsgebied. Juliet kan eindelijk goed los fietsen en vindt het leuk! En ook Fenne krijgt meer kracht in haar beentjes en fietst dapper mee. Vandaag en gisteren hebben ze eindeloos rondjes gereden op de oprit en ons kleine straatje. Helaas is het veel te steil en heuvelachtig voor een echt goed fietstochtje, maar dit is een begin. Zelf moet ik dan ook maar een fiets kopen. Voor de boodschappen dichtbij, zwemmen bij de club, tochtje botanische tuinen. Om altijd maar overal de auto voor te moeten nemen, went nog steeds niet.
Nieuwe uitdagingen voor de meiden zijn nu het leren slapen zonder duimen (Juliet) en niet bij het minste of geringste te gaan gillen (Fenne). In een bui van onoplettendheid heb ik Juliet een konijn beloofd. Ze wilde in Nederland al een konijn, maar toen kon het niet met het oog op de verhuizing. En hier dacht ik dat er eigenlijk geen konijnen waren. Tot ik een collega sprak die beweerde dat ze wel degelijk ook in dit hete klimaat overleven. In de dierenwinkel kwam de schrik. Een konijn kost hier bijna 300 euro! Met als speciale vermelding dat ze zo duur zijn omdat ze helemaal uit Nederland komen......Nu maar hopen dat ik Juliet kan overtuigen van een paar leuke vissen als alternatief!
Vandaag ook een doorbraak op het fietsgebied. Juliet kan eindelijk goed los fietsen en vindt het leuk! En ook Fenne krijgt meer kracht in haar beentjes en fietst dapper mee. Vandaag en gisteren hebben ze eindeloos rondjes gereden op de oprit en ons kleine straatje. Helaas is het veel te steil en heuvelachtig voor een echt goed fietstochtje, maar dit is een begin. Zelf moet ik dan ook maar een fiets kopen. Voor de boodschappen dichtbij, zwemmen bij de club, tochtje botanische tuinen. Om altijd maar overal de auto voor te moeten nemen, went nog steeds niet.
Nieuwe uitdagingen voor de meiden zijn nu het leren slapen zonder duimen (Juliet) en niet bij het minste of geringste te gaan gillen (Fenne). In een bui van onoplettendheid heb ik Juliet een konijn beloofd. Ze wilde in Nederland al een konijn, maar toen kon het niet met het oog op de verhuizing. En hier dacht ik dat er eigenlijk geen konijnen waren. Tot ik een collega sprak die beweerde dat ze wel degelijk ook in dit hete klimaat overleven. In de dierenwinkel kwam de schrik. Een konijn kost hier bijna 300 euro! Met als speciale vermelding dat ze zo duur zijn omdat ze helemaal uit Nederland komen......Nu maar hopen dat ik Juliet kan overtuigen van een paar leuke vissen als alternatief!
Abonneren op:
Posts (Atom)
