Deze vroege paasvakantie hebben wij besloten om naar
Australie te gaan. Weliswaar een beetje off-season voor de staat Victoria, maar we gaan
niet voor het mooie weer. We willen de Great Ocean Road rijden, naar de
Grampians en afsluitend naar Melbourne. En omdat we in Singapore het permanent erg heet
hebben, pak ik vooral veel warme kleren in. Het weer kan in deze regio
onvoorspelbaar en koud zijn. Niet wanneer wij er zijn. Het wordt een
exceptioneel warme start van april. Geen punt, we trekken onze ene korte broek
gewoon wat vaker aan.
Het begint gelijk al goed. Een super leuke lodge op een
boerderij. Onze stadskinderen klauteren nog wel in de stoere speeltuin, maar de
dieren (geiten, paarden, koeien en vooral de honden) krijgen weinig aandacht.
Wel zien we dan eindelijk ook echte levende kangoeroes. Tijdens onze vakantie
naar Perth en Margaret River vorig jaar hebben we alleen dode kangoeroes gezien.
Minder smakelijk zo langs de weg…..
De Great Ocean Road is geweldig mooi en eigenlijk kun je
alleen al in de badplaatsjes en het achterland weken doorbrengen. Zulke mooie
stranden, spectaculaire rotsen, bossen, watervallen. Geweldige natuur. We
slapen in Torquay, Apollo Bay en in Warrnambool. We missen de walvissen, want
die zijn er pas vanaf juni, maar zien wel pinguins en koala’s. En nog veel meer
kangoeroes. Omdat het warm blijft, zwemmen we zelfs in de oceaan. Heel kort, want
zelfs onze bikkel Juliet vindt het te koud, maar toch!
We starten ook met het kamperen. Eindeloos hebben we
getwijfeld, wel of niet een camper, maar uiteindelijk besloten een four-wheel-drive en een tent te huren. Het was geen onverdeeld succes. Niet onverwacht,
blijken wij mooi-weer-kampeerders te zijn. Juliet zegt dat ze nog nooit zo
lekker heeft geslapen, maar Fenne is ‘bang’ in de tent en blijft maar
wakker. We missen een fatsoenlijk
matras, maar als we in de tenten van de Aussies gluren, zien we veel
comfortabelere ondergronden dan de matjes die wij in ons Britz-huur-pakket
hebben zitten. De regen (die toch kwam) en de kou ‘s ochtends vroeg,
ontmoedigen ons en voor ons verblijf in Halls Gap (Grampians) regelen we als
nog een huisjes op de camping.
Andere lessen die we leren: er zijn veel sfeerloze campings,
vooral de grote, maar ook een aantal heel geweldige, midden in de natuur.
Australiers kamperen in grote groepen, zijn vaak lawaaiig, maar vanaf 10 uur is
het toch altijd stil. En je moet tegen rook kunnen, want iedereen stookt grote
vuren. Allemaal verantwoord en ik grote bakken, maar toch, vanaf vroeg op de
middag branden er alweer vuurtjes. Een volgende reis doen we wellicht toch weer
zo, met een grote auto met tent. Alleen slaan we dan op dag 1 gelijk degelijke
luchtbedden in.
Dit was weer onze eerste vakantie in lange tijd dat we niet
alles van te voren hadden geregeld. En dat was heerlijk. En ook de meiden konden het prima aan. Lange afstanden zijn
daarentegen nog steeds niet aan ze besteed. We moeten dus echt een lag
ambitieniveau houden voor het aantal kilometers dat we afleggen. Op zich geen
punt. We lezen nu zelfs af en toe een boek op vakantie, overdag!
De Grampians waren ook een topbestemming. Vanaf de veranda
van onze cabin uitzicht over een veld met emoes en kangoeroes. De Aussies houden
van kangoer
Hier kwamen de hoge temperaturen weer terug en dachten we
zelfs weer aan kamperen, maar we zijn toch in ons comfortabele hutje gebleven.
We hebben een prachtige wandeling gemaakt naar de Pinnacle, een van de hoogste
punten in dit bergachtige gebied. Met veel aanmoediging lukte het zelfs Fenne
om het vol te houden. Al met al zijn we 3 uur onderweg geweest. Het was flink
veel klimmen. Over rotsen en smalle paadjes. Maar het uitzicht was schitterend.
En we hadden 2 apetrotse kinderen. Zelf waren we trouwens ook best moe….
Nu in Ballarat als laatste tussenstop voor twee dagen
Melbourne. Inmiddels is het weer echt omgeslagen en regent het bijna non-stop.
Op zoek naar een binnen programma dus. Musea en winkels wat mij betreft!
En ‘s avonds verder dromen boven reisgidsen voor nieuwe
avonturen. Nog zo veel moois te zien hier…..
