W.A.

W.A. is in mijn werk wereld al een tijdje een begrip, want daar is goede groei te halen, maar nu was het hoog tijd om W.A., ofwel Western Australia, eens privé te gaan verkennen.

De foto's bij het andere kopje spreken voor zich. We hebben werkelijk de mooiste stranden gezien. Waar we maar geen genoeg van konden krijgen. Waar op een paar honderd meter uit de kust ook haaien zwemmen, van die echt grote, maar gelukkig is er beach patrol.....Maar ook het binnenland met de eindeloze bossen is schitterend. En het wijngebied van Margaret River. En de ruigere kusten aan het zuiden bij de stille oceaan. Een absoluut hoogtepunt was fietsen op Rottnest Island. En tot slot 'zo maar' dolfijnen in een baai waar we koffie pauze hielden. Het reizen met de camper was top, de meiden sliepen boven en wij achter. Overdag waren we vooral heel veel buiten. Het was warm weer, 30+ graden, maar niet die absurd hoge luchtvochtigheid van Singapore. En 's avonds koelde het gewoon af. De wegen waren ruim en leeg. We hebben een echt outback gevoel gekregen. En dat smaakt naar meer. Er zijn nog zo veel mooie roadtrips te maken in dit eindeloze land. Dus onze vakantie wishlist is weer groter geworden: Cambodja, Vietnam, China, Maleisie en al zijn eilanden, Nikoi Island, Thaise eilanden........

Foto's Australie

Alweer bijna een jaar in Singapore

Het is eind november en we zijn alweer bijna een jaar in Singapore. Gisteren verzuchtte ik op de twitter dat het zulke drukke weken zijn, als reactie kwam dat dat vorig jaar ook zo was. En toen moesten we zelfs verhuizen. Dus inderdaad nu valt het wel mee :). Afsluiting van de projecten op school, Sinterklaas en alles wat daarbij hoort, heel veel activiteiten op school, Juliet's verjaardagsfeestje, een concentratie van andere kinderfeestjes, een eindeloze jacht op cadeaus. Als het aan de meiden ligt, trekken we de Toys 'r Us leeg, maar zelf heb ik nogal een hekel aan die winkel met al de plastic meuk, dus ik blijf nuttigere en meer blijvende cadeaus verzinnen en zoeken......Drukke budgetweken op het werk met een nieuwe hoogste baas voor de regio hebben me ook beziggehouden.

Nog een ere rondje met alle kindjes, maar ze waren eerst al 1 voor 1 gegaan

Beide meiden hadden een goed rapport. Behalve met lezen, blijkt Juliet vooral ook met rekenen erg goed op dreef te zijn. De juf heeft daar gelukkig allerlei oplossingen voor en zal ze zich niet snel gaan vervelen. Het is toch wonderbaarlijk om te zien, dat in dat hoofdje allerlei verbindingen zijn gelegd waardoor letters woorden zijn geworden.
Fenne wil ook graag kunnen lezen, maar moet nog even geduld hebben. Net als Juliet in groep 1 heeft ze het hoogste woord met haar vriendinnetjes, maar is ze verlegen met de juf. En is iets vertellen aan de groep een hele opgave. Tijdens de assembly een paar weken geleden heeft ze zichzelf overwonnen en voor de hele school (!) haar nieuwe klasgenootje voorgesteld. 'Hoe heet je?', 'Waar kom je vandaan?' 'Veel plezier in groep 1B'. Apetrots was ik op mijn meisje! Bij de afsluiting van het IPC thema kleding heeft ze op de catwalk gelopen. Dus het komt wel goed met de verlegenheid.

Zwemles drukt nog altijd op het middagprogramma. Dit wordt door Jan Willem gedraaid met de andere moeders langs het zwembad. Juliet mag op voor B (dat ze A heeft overgeslagen, zeggen we maar niets meer over om de zwemschool niet in verwarring te brengen) en Fenne gaat verder met de Duckies. Vorige keer heeft ze met veel goede wil, Duckie 2 gedaan. Nu is het nog even afwachten. Belangrijkste is dat ze weet hoe ze moet drijven en weer boven moet komen als ze onder water is en met een mengelmoes van schoolslag en hondjesslag maakt ze meters......

Vorige week heb ik samen met Juliet de 'run for hope' gerend. Een hardloop event om geld op te halen voor onderzoek naar kanker. Een bijzondere dag. Bij vlagen emotioneel en vooral ook erg leuk. Juliet heeft het heel goed gedaan, niet de hele 3,5 kilometer gerend, maar wel het grootste stuk. Met knalrode hoofden kwamen we over de finish. Hardlopen in 30 graden blijft een opgave. De start was om 7.45 's ochtends, maar dan is het al warm. Komend weekend is de marathon van Singapore. Die starten om 2 uur 's nachts.......

De sint is ook in Singapore aangekomen, op een klein sleepbootje. Passend in het thema van het sinterklaasjournaal. Leuk om mee te maken, maar wat een hitte op de kade. Wij stonden vooraan, dus pal in de zon! Met de sint hadden we medelijden..........

Maan roos vis

Sinds Juliet groep 3-er is, ligt het huis vol met leren lezen boekjes, taakjes van school en hangt aan haar bed een letter slinger met pijl. Een pijl bij de letter die ze die dag heeft geleerd. Met meerdere letters per week gaat het razendsnel. Ze leest en schrijft heel veel en leest ook heel graag voor. Dat zorgt ervoor dat het tenminste 10 minuten langer duurt voordat de meiden 's ochtends vroeg bij ons komen. Juliet leest eerst voor aan Fenne! Haar hele gedrag lijkt veranderd, ze is echt kleuter-af. Alhoewel.....er komen gelukkig nog steeds regelmatig kleuterdriftbuien voorbij. Fenne heeft vooral veel kleuterstreken. Ze luistert totaal niet naar ons. En trekt zich er niets van aan als wij boos worden op haar.

Ze vindt school gelukkig leuk, maar wat ze doet of wie er allemaal in haar klas zitten en met wie ze speelt. Het is blijft voor ons raden. Als ze 's middags thuis komt is het antwoord op onze vragen steevast 'dat weet ik niet meer'. Terwijl Juliet niet alleen de kinderen uit haar klas kent, maar ook heel veel andere groep 3 kinderen, kinderen uit groep 2 en 4. Iedereen die bij hun in de bus zit. De broertjes en zusjes. Nog net niet de ouders, want die komen nu eenmaal een heel stuk minder op school dan in Nederland. Met dank aan de schoolbus.

De afgelopen weken waren erg druk. Start van school. Veel speelafspraakjes en kinderfeestjes. Ik ben veel op reis geweest, China, Australie en Japan, binnen 4 weken tijd. Met India als volgende op het lijstje. Enorm boeiend. Om het maar bij een open deur te houden: wat is Azie toch divers en wat gebeurt hier toch veel. Europa is heel ver weg. Hoewel de uitslag van de Nederlandse verkiezingen ook hier het nieuws heeft gehaald. Wij hebben per post gestemd. Was even wat rompslomp, maar is gelukt. Denken we. Een nieuw Nederlands rijbewijs aanvragen is ook een boel rompslomp. Had ik daar vorig jaar maar even beter op gelet. Maar nu zit ik vast aan de omslachtige procedure van de RDW. Eerst een aanvraagformulier invullen per email. De papieren worden opgestuurd naar een Nederlands correspondentie adres. Mijn ouders in ons geval. Die hebben het naar mij gestuurd. Ik moet het weer invullen en een pasfoto toevoegen. Die aan allerlei eisen moet voldoen. Terugsturen naar Nederland. Het rijbewijs wordt dan weer opgestuurd naar mijn ouders. En die moeten het weer naar mij sturen. 

Ondertussen moeten wij ook regelen dat we hier in Singapore theorie examen doen. Dan krijgen we een Singaporees rijbewijs. Uiterste deadline is 14 december. JW gaat eerst.

Er is een klein wonder geschied in het zwembad. Fenne durft eindelijk zonder bandjes of rugdrijver en zwemt ook onder water! Apetrots zijn wij op haar. En zij op zichzelf. Dat heeft heel veel uren les en heel veel uren overtuigingskracht gekost. Nu helaas wel de fase dat ze vindt dat ze helemaal nooit meer haar rugdrijver om hoeft. Nee is sowieso nog altijd haar favoriete woord.

Vakantie op Bali

'Vroeger' voordat de meiden er waren, maakten wij het liefst rondreizen. Fly drive, back packing, veel van de wereld zien. Met de geboorte van Juliet veranderde dat. Het eerste jaar hebben we nog een beetje gemodderd met huisjes op mooie plekken, maar veel te geisoleerd om met een klein kind echt van te genieten. En om voor elk boodschapje met de auto te moeten, met maxi cosi's en de hele rimram die wij altijd meezeulden, ook minder ideaal. En dan een erg wagenziek kind hebben.....Kortom vakanties in Nederland werden een lonkend alternatief. En met heel veel plezier hebben wij 3 jaar achter elkaar de zomer in Nederland doorgebracht. Lekker genieten in Zeeland. Mooie omgeving, erg ontspannen uitstapjes, fietsen, enorm kind vriendelijk. En lekker wandelen langs het strand, als we er niet op konden zitten of liggen.

Nu we in Singapore wonen, hebben we andere plannen. Wel weer meer van de wereld zien. Een beetje rondtrekken. Niet meer alleen maar op 1 plek. We zijn dus gestart met Bali. Kindvriendelijk, veel leuke soorten accommodaties, sfeervol, mooie natuur, andere cultuur. Relatief korte afstanden. Hoewel dat door het verkeer en de slechte wegen nog wel een beetje tegenviel. En we hebben ook weer heel wat volle spuugzakjes gehad helaas. Maar toch. Al met al heel goed bevallen. We hebben twee keer aan zee gezeten, met weinig andere ambities dan zwemmen en zwemmen. En twee keer in het binnenland. Met een actiever programma. Wandelen door de rijstvelden, tempels en stadjes bekijken.

Wat hebben we geleerd:
- kinderen houden niet van onzekerheid, als wij even de weg niet wisten of niet wisten hoe lang iets nog zou duren, werden zij vervelend. Dus ook als we het niet wisten, deden we maar alsof we het wel wisten
- tekenboeken en stiften moeten altijd mee
- als er maar ijsjes zijn, komt alles altijd weer goed

Leukste herinneringen:
- opeens zien hoe bijzonder Ubud is, wat een leuk dorp met zoveel leuke eetgelegenheden en cafeetjes
- leuke taxi chauffeurs die veel te vertellen hebben, zelfs een ommetje over een superkleine weg om ons zijn geboortedorp te laten zien is dan leuk, voor hem was het nog leuker geweest als we een hakmes hadden gekocht bij zijn vriend......
- het onbekende Amed met alle kleinschalige hotelletjes en B&Bs, met het heerlijkste eten in een restaurantje van 3 bij 4.
- Sidemen: wat een mooie uitzichten, wat een geweldige omgeving voor het ultieme Bali gevoel
- Wandelen met een gids, die op alle moeilijke stukken Fenne op zijn rug nam. En probleemloos omhoog liep, terwijl wij wat af glibberden en ons met moeite staande konden houden
- De meiden die opeens allerlei nieuw eten wilden proberen. En nu het liefst rijst met stokjes eten.
- De kinderen laten zien hoe anders het leven is van andere mensen. Hier waren ze maar beperkt ontvankelijk voor, vooral omdat de mensen heel erg vrolijk en vriendelijk zijn.
- De verschillen tussen Bali - de circus versie en Bali - de yoga versie. En alles er tussen in.
- Het geweldig lekkere eten, overal en voor elk budget

We zijn al druk bezig de volgende tripjes ook te verzinnen!

Bali

Eerst wat foto's, later een verhaal!

Vakantie in Nederland

Voor mij zit het er alweer op. Ik zit alweer op Schiphol. In afwachting van de vlucht die mij terug gaat brengen naar Singapore. We hebben een heerlijke week gehad. Met heel veel zon. We zijn gewoon bruin geworden! En hebben veel buiten gezeten. We hebben vooral genoten van het gemak van het wonen in een dorp. Ons vakantiehuisje was op fietsafstand van de winkels, mijn ouders, alle vriendjes en vriendinnetjes van Juliet. Ik had gewoon zadelpijn gisteren, zo snel ontwen je kennelijk om regelmatig te fietsen. Ook heerlijk om lekkere kaas en vleeswaren tegen fatsoenlijke prijzen te kopen. En voor Fenne eindelijk weer wit met bruine vlokken. Ook de Hema heeft aan mij een goede klant gehad. Net zoals mijn andere favoriete winkels in Maarssen. Outfits voor mij en schoenen voor de meiden. En dan natuurlijk ook nog een bezoek aan de kapper met Fenne. Voor het eerst in haar leven.

Iedereen was onder de indruk van hoe goed Fenne eruit ziet, haar bos haar en hoe fit ze is. De afgelopen zes maanden is ze ook met grote stappen vooruit gegaan. Dat zagen wij eigenlijk nu pas goed. Nu ze weer terug was in de omgeving waar ze zo ziek was. Al met al ontroerend om te zien. En ook weer confronterend. Want wat komt ze van ver. Vanavond reden we langs het AMC om naar Schiphol te gaan. Zelfs op die afstand komt de beklemming op mij af. Wetende hoe zwaar het voor ons was. Maar vooral ook denkend aan die mensen die wij niet kennen die nu op kinderoncologie hun dagen doorbrengen. Tussen hoop en vrees.

Op vakantie in Nederland

Na een drukke juni met korte tripjes van Jan Willem en mezelf naar Nederland en veel drukte op het werk, is het nu eindelijk vakantie. De meiden hebben het schooljaar super afgesloten. Met veel lovende woorden van hun juffen en goede rapporten. Juliet dan, Fenne heeft natuurlijk nog geen rapport. De laatste feestjes, nog snel met zoveel mogelijk vriendinnetjes afspreken. Volgend jaar houdt Fenne haar huidige juf en blijft in groep 1, Juliet gaat naar groep 3 en krijgt een nieuwe juf.

Toen begon de uittocht. Wij zijn namelijk niet de enigen die naar Nederland zijn gegaan. De vliegtuigen van de KLM moeten vol hebben gezeten met de gezinnen uit Singapore die hun vakantie in Nederland doorbrengen. En wij blijven maar twee weken, veel anderen blijven veel langer weg. Kennelijk hoort een lange vakantie in Nederland bij het expat leven. Op zich snap ik het wel, want het is onmogelijk om al je vrienden te zien in een korte tijd. Maar ja, voor ons was dit een compromis-reisje. Want JW wilde liever op vakantie in Azie en ik naar Nederland. Nu doen we allebei.....We hebben al vast gesteld dat wonen in Singapore je reisbudget flink omhoog jaagt!

We hebben een huisje net buiten Maarssen gehuurd. Ideaal bleek vanochtend al. Want vanaf 5 uur was iedereen wakker, na al een slechte nacht. We hebben de zon zien opkomen boven de polder! We moeten wel wennen aan de temperatuur. Heel cliche natuurlijk. Ik vond het ook moeilijk om in te pakken, niet zo zeer voor ons, vooral voor de meiden. Zo moeten het niet koud krijgen. Leggings en vestjes zijn mee, maar Fenne wil het liefst haar jurkjes met spaghetti bandjes aan......

Leven in Singapore

We zitten nu bijna 6 maanden in Singapore. Op een dag als vandaag voelt het echt als een cadeautje om hier te mogen wonen. Een zonovergoten dag die we voor een groot deel op de Hollandse club hebben doorgebracht. Rondom het zwembad. En vooral in het zwembad. Waar we nooit aan denken is dat we zelf ook kunnen verbranden. Voor de meiden zorgen we altijd goed. Zelf zijn we aan het einde van zo'n dag altijd meer roze/rood dan de bedoeling was. Het is anders dat het totale 'weg van alles' gevoel dat we in Zeeland altijd hadden, maar toch. Ook dit geeft een heerlijk ontspannen gevoel.

Vandaag ook een doorbraak op het fietsgebied. Juliet kan eindelijk goed los fietsen en vindt het leuk! En ook Fenne krijgt meer kracht in haar beentjes en fietst dapper mee. Vandaag en gisteren hebben ze eindeloos rondjes gereden op de oprit en ons kleine straatje. Helaas is het veel te steil en heuvelachtig voor een echt goed fietstochtje, maar dit is een begin. Zelf moet ik dan ook maar een fiets kopen. Voor de boodschappen dichtbij, zwemmen bij de club, tochtje botanische tuinen. Om altijd maar overal de auto voor te moeten nemen, went nog steeds niet.

Nieuwe uitdagingen voor de meiden zijn nu het leren slapen zonder duimen (Juliet) en niet bij het minste of geringste te gaan gillen (Fenne). In een bui van onoplettendheid heb ik Juliet een konijn beloofd. Ze wilde in Nederland al een konijn, maar toen kon het niet met het oog op de verhuizing. En hier dacht ik dat er eigenlijk geen konijnen waren. Tot ik een collega sprak die beweerde dat ze wel degelijk ook in dit hete klimaat overleven. In de dierenwinkel kwam de schrik. Een konijn kost hier bijna 300 euro! Met als speciale vermelding dat ze zo duur zijn omdat ze helemaal uit Nederland komen......Nu maar hopen dat ik Juliet kan overtuigen van een paar leuke vissen als alternatief!

Aftellen

Het schooljaar begint alweer op zijn einde te lopen. De meiden hebben nog maar 4 weken school en dan begint de grote vakantie. Ze zijn tot half augustus vrij. Te veel tijd eigenlijk voor de gezinnen met 2 werkende ouders......:). Er is gelukkig een enorm aanbod aan vakantieprogramma's op allerlei clubs en verenigingen, dus ik spendeer al weer heel wat avonden op het internet om het ideale programma te vinden waar ze samen aan mee kunnen en durven te doen. Ziet er vaak heel leuk uit. Dus ik lobby bij de meiden voor een weekje gym of kunstlessen. Ik hoop dat ze het aandurven. Anders zijn ze gewoon meer tijd thuis met Bernalyn. Dat is op zich ook prima.

Verder gaan we natuurlijk ook echt op vakantie. Eerst 2 weken naar Nederland (JW en de meiden, ik ga na een weekje terug). Daarna lekker 2 weken naar Bali. Helemaal geregeld door JW, die de 4 verschillende plekken waar we zullen zitten bij elkaar heeft gegoogled. Tripadvisor, booking.com, reisaanbieders. Eindeloos veel tijd gaat daar in zitten. In Nederland was het op zich makkelijker. Eerst een week in Maarssen, en daarna waarschijnlijk Zeeland of een ander logeer adres.
Omdat we toch al goed in de vakantiesfeer zitten, zijn we ook al vooruit aan het plannen voor de herfstvakantie en de kerstvakantie. Maleisie, Australie, Cambodja. Er is gewoon te veel keuze!

Ondertussen is er natuurlijk ook nog gewoon een baan te doen. Met ook het nodige reizen. Afgelopen week Kuala Lumpur, komende week Beijing en Shanghai. Voor onze vakantie ook nog een tripje naar Diemen. En in augustus weer snel naar India en Australie. Ook Jan Willem voelt zich meer en meer lid van de Randstad familie. Als vanouds zit hij rondom de maand- en kwartaalafsluitingen 's avonds achter zijn laptop. Want zijn officiele werkuren passen dan echt niet bij de werkdruk. Hoog tijd dat hij dat bij zijn baas aan gaat kaarten!

Met de meiden gaat het nog altijd super. Fenne heeft nu haar brilletje, maar we hebben al een maand geen lenzen meer. Dus het hoeft nog even geen zin om haar de bril ook daadwerkelijk te laten gebruiken. Bausch & Lomb heeft geen goede levering naar Singapore toe, dus we laten de lenzen uit Nederland komen, maar ook dat duurt lang. Juliet is zich in een echte waterrat aan het ontwikkelen. Fenne is nog altijd angstig voor druppels en gespetter. Helaas. Hun sociale programma is druk met regelmatig playdates en feestjes. Wij beginnen ook langzamerhand wat meer mensen te leren kennen. Vooral via de school, de Hollandse club en natuurlijk ook via het werk. En we zijn nog altijd nog lang niet 'uit-ontdekt' in Singapore. Dus voorlopig vervelen we ons niet!

Gezellig, bezoek!

Nadat mijn ouders eind april zijn vertrokken, konden we al gelijk weer uitkijken naar nieuw bezoek. Anneke zou gezellig een weekje komen. Met goede instructies voor de thuisblijvers, zodat zij eens heerlijk een weekje voor zichzelf kon hebben.

Eerst voor ons natuurlijk nog wel het belangrijke moment van de ziekenhuisonderzoeken van Fenne.
Gelukkig zag alles er weer goed uit en was ook de ervaring een stuk minder stressvol dan vorige keer (zie Fenne's blog). Desondanks was de spanning voor ons weer groot. In de weken voorafgaand aan de controles, lijkt alles aan Fenne's gedrag en uiterlijk een voorteken dat het niet goed zit. Moeilijk misschien om voor te stellen voor iedereen die vooral een gezonde Fenne ziet, maar wij zien de goede tekenen dan echt niet meer. De angst van vorig jaar zit nog altijd diep. En komt er uiteraard op dat soort momenten uit. Slecht slapen. geen eetlust. Nerveus. Geen geduld op het werk.......

Afgelopen week dus het bezoek van Anneke. Heel gezellig. Ook met haar hebben we weer toeristische uitstapjes gedaan. Gewandeld langs de rivier, met de meiden op de fiets. Naar het moederdag concert in de botanische tuinen. De overdaad aan dure en luxe winkels op Orchard en Marina Bay Sands. Jan Willem is nu ook boven op het schip geweest. Nu de meiden en ik nog. Verder moesten wij natuurlijk gewoon werken, maar Anneke is ook alleen op stap geweest, gewapend met metro kaart en wandelgidsje.  De meiden, en dan vooral Fenne, hebben weer volop geprofiteerd van een extra speelmaatje in huis. En wij hebben fijne avonden gehad. Zo'n familie logeerpartij is toch heel anders dan zo maar een dagje op bezoek. Alle tijd om lekker bij te kletsen. Nog eens rustig na te praten over afgelopen jaren. Niet alleen Fenne's ziekte, maar ook daarvoor de heftige periode met het verlies van Jan Willem's ouders.

Juliet had deze week nog een voorstelling van haar dansgroepje. En Fenne is inmiddels helemaal een volwaardige groep 1-ner. Met haar eerste schoolreisje. Ook deze week. Dus wie kon er ook mee? Tante Anneke als hulpmoeder! Ze zijn met z'n allen naar het vliegveld geweest. Uitleg over van alles en een speurtocht. Twintig kindjes in een Hollands T-shirt. Een mooi gezicht. Ze zijn dan ook best vaak gefotografeerd. Zowiezo worden onze kinders enorm vaak door wildvreemden gefotografeerd. Ze vallen natuurlijk ook wel erg op met hun blonde kopjes.

Bezoek weer naar huis

Gisteravond heb ik mijn ouders weer naar het vliegveld gebracht. Een maand zijn ze bij ons geweest, met een onderbreking van 10 dagen voor hun reis door Maleisie. Toch wel gek om ze dan nu weer een hele tijd niet te zien. Aan de andere kant, ons vakantietripje naar Nederland komt ook al rap dichterbij. En voor die tijd krijgen we nog bezoek van Anneke en gaan Jan Willem en ik ieder nog voor een kort bezoekje naar Nederland.

We hebben heel wat toeristische uitstapjes in eigen land gedaan. En zijn gisteren ter afsluiting naar East Coast Park geweest. Een parkachtige strook met strand tussen het vliegveld en de stad. Met de containerschepen als vertrouwd uitzicht. Klinkt misschien niet zo aantrekkelijk, maar is het wel. Bovendien krijg je een goed inzicht in het leven van de Singaporeans. En dat draait om eten, eten en eten. Met picknick of barbecue. Verder een vrij liggend fietspad voor fietsers en skaters. De meiden hebben ook gefietst. Het ging al heel stuk beter dan de vorige keer, dus de volgende keer huren wij ook fietsen en kunnen we met z'n allen fietsen. Een leuk vooruitzicht. Ook wel weer een mijlpaal. Met z'n allen op de fiets. Behalve in East Coast Park kan dat hier helaas bijna nergens. Niet vlak genoeg. En om Fenne nu met haar beperkte rem techniek een heuvel af te laten rijden. Tussen de auto's die geen rekening houden met fietsers en zeker niet met fietsende kinderen. Een minder goed idee!

Afgelopen vrijdag was het koninginnedag op school. De gymzaal vol met kinderen in het oranje. De ambassadeur en zijn vrouw erbij als eregasten. Liedjes, optredens en taart. En Oud-Hollandse spelletjes. We hebben nu ook voor het eerst het schoollied gehoord met als laatste zin 'Holland op de evenaar'. Erg toepasselijk. De Hollandse school is overweldigend Hollands hier in het verre oosten. Iedere keer opnieuw verbaas ik me over de concentratie van Nederlanders zo opeens. Normaal loop je toch overwegend tussen de donkere hoofden.

Met het bezoek van opa en oma vielen ons ook de leuke dingen van Singapore weer extra op. Het is hier overal zo schoon. En veilig. En kinderen zijn overal welkom. Het is zo groen. Zo veel exotische planten overal. De natuur is nooit ver weg. Met enorme bomen, lianen, apen. Auto rijden lijkt op het rijden in een botsautootje. Iedereen doet maar wat, maar de snelheid is altijd laag. Parkeren, tol betalen, gaat allemaal met hetzelfde kastje achter de voorruit. Ideaal, snel en efficiënt. Openbaar vervoer is goed geregeld. Hoogstens wat overvol in de spits. Taxi's zijn erg goedkoop.

Feestmaand halverwege

Het laatste deel van Fenne's verjaardag is vandaag geweest. Een kinderfeestje bij ons thuis met 6 vriendinnetjes en Juliet natuurlijk. Hoewel we na het eerste kinderfeestje van Juliet hadden gezegd, nooit meer thuis, hebben we toch weer besloten het thuis te doen. We hebben nu meer ruimte, het zou mooi weer zijn dus veel kledder en klieder spelletjes met water verzonnen, minder kindjes en geen drukke jongetjes die zich gelijk wel heel vrij in ons huis zouden voelen......

Alles klopte, alleen hadden we helaas pech met heel veel regen en onweer, dus behalve onder het afdak van de oprit, geen enkele mogelijkheid om buiten iets te doen! Toch groot plezier bij de kids en ook bij ons. Hoewel het allemaal nog ukkies zijn, 3 en 4 jaar oud, ging het best heel goed en deden ze leuk mee. Alleen was Fenne wel heel verdrietig dat ze als eerste af was bij de stoelen dans!

Mijn les geleerd bij Juliet's eerste feestje, had ik nu heel veel spelletjes verzonnen. Te veel om te doen. Dus toen de vriendinnetjes allemaal weer naar huis waren heb ik met Juliet en Fenne de andere spelletjes gedaan!

Nog 2 verjaardagen te gaan de komende weken, die van mezelf en van Jan Willem, en dan is het weer een lange tijd rustig voordat Juliet jarig is. Ook weer fijn.

Ondertussen zijn we ook aan het plannen voor ons bezoek aan Nederland. We hebben uiteindelijk toch maar besloten voor de eerste week een huisje te huren net buiten Maarssen, zodat we veel vrienden makkelijk kunnen bezoeken, of zelfs bezoek kunnen krijgen. De tweede week zien we wel weer verder. Dat is de start van de vakantie in Nederland, dus ik heb een beetje de hoop dat er misschien wel een huis 'vrij' is waar we op kunnen passen. Want we lijken eindelijk huurders te hebben, dus in ons eigen huis kunnen we zeker niet terug. Was ook wel een karig verblijf geweest, met alleen een bank :) !

Hoera, 4 jaar

Al weken onderwerp van gesprek en nu was het eindelijk zo ver. Fenne's verjaardag. Enorm naar uitgekeken door beide dames. En ons natuurlijk. Het eerste wat Fenne 's ochtends zei: slingers! Bij een verjaardag horen slingers, die moeten we gaan ophangen. Helemaal blij was ze toen ze beneden kwam dat de slingers al hingen! En de cadeaus stonden al klaar. Van ons, van Juliet, van Bernalyn. En natuurlijk van opa en oma. Klein beetje teleurstelling dat er geen andere mensen zouden komen. Want bij een verjaardag hoort veel bezoek en ze had zich niet gerealiseerd dat dat bezoek niet zou komen. Maar daar zette ze zich snel overheen. Gauw nog even de verjaardagskroon van school erbij en toen was het plaatje compleet. Ook naar de bakker bleef de muts op. Gezellig samen verjaardagstaart uitkiezen. Chocolade en een cake voor Juliet.

Een emotionele start van de dag voor ons. Kleine meisjes worden groot. Maar dat dit kleine meisje groot kan worden was een jaar geleden helemaal niet vanzelfsprekend. En nog giert de angst soms knetterhard binnen. Als ze veel moe is. Hangerig is. Als ze aan het hoesten is. Helaas het patroon van de afgelopen dagen. Ze ziet er verder heel goed uit en ontwikkelt zich enorm. Dus echte twijfel hebben we niet, maar ik ben toch blij dat de volgende controle datum er weer aan zit te komen. Want dan volgt hopelijk weer de geruststelling dat het echt nog altijd helemaal goed zit met haar.

Vandaag een rustiger dagje. 's Ochtends vroeg eerst opa en oma naar het vliegveld gebracht voor hun rondreis door Maleisië en 's middags op jacht naar een feestwinkel en bakproducten. Volgende week zaterdag is Fenne's kinderfeestje. Hoewel ik via een collega een geweldige adres door heb gekregen voor verjaardagstaarten, gaan we toch zelf bakken. De prijzen van de taartenwinkel waren wel heel absurd.
Singapore is altijd wel duur, maar dit ging nergens over. Hoewel ik druk ben met het verzinnen van spelletjes, heeft Fenne maar één zorg. Weten de kindjes wel dat ze een cadeautje mee moeten nemen voor haar???

Toerist in eigen land

De laatste schoolweek ging snel voorbij, met als laatste hoogtepunt het paasontbijt en Fenne's afscheid van Jip&Janneke. Vanaf 16 april is ze officieel een kleuter. Behalve tijdens het afscheidspraatje met de juf, heb ik het droog gehouden, maar Fenne zelf is alleen maar blij. En apetrots om zo in het middelpunt van de belangstelling te staan. Samen met een vriendinnetje dat ook vier werd en afscheid nam.

Nog dezelfde dag een volgend hoogtepunt. Ons bezoek ophalen van het vliegveld. Eindelijk waren daar dan opa en oma. Ze waren zeker niet de enige opa en oma in het vliegtuig. Door de paasvakantie goede timing voor een familie-reunie. Vonden ook heel wat andere expats in Singapore.

De meiden helemaal blij. Ze betrekken opa en vooral oma overal in en laten alles zien in huis. Juliet is inmiddels weer in haar normale ritme, maar Fenne vindt het heerlijk, al die extra aandacht. Wij vinden het natuurlijk ook gezellig. Doordat we lange tijd met elkaar doorbrengen, kunnen we rustig bij praten en ook nog een beetje ons eigen ritme houden. Wel doen we uiteraard meer uitstapjes. De botanische tuin met de orchideeën tuin. Marina Bay met de skyscrapers en lichtshow. Ook boodschappen doen is een uitje. Want opa en oma willen ook graag zien hoe we hier ons dagelijkse leven leiden. Mee naar de zwemles.

Afgelopen weekend zijn we op Bintan geweest. Een Indonesisch eiland 45 minuten met de boot vanaf Singapore. Heerlijk genoten van de tropische omstandigheden. Warm, zon, zee, strand, zwembad. Juliet krijgt geen genoeg van zwemmen en ook Fenne durft eindelijk haar neus en voorhoofd in het water te steken. Nu de rest nog. Juliet zwemt het liefst zonder bandjes en kan dat al behoorlijk goed. De zwemtechniek wordt hier heel anders aangeleerd. Ze leren vooral goed onder water zwemmen! Dus als Juliet de schoolslag oefent, zwemt ze vooral veel onder water. De eerste keer vond ik het angstig om te zien, 'komt ze wel weer boven', maar nu ben ik er aan gewend. Maar ook hier geldt, er zijn heel wat lessen nodig voordat het A diploma in beeld komt.

Deze week is het nog paasvakantie, maar zijn wij weer aan het werk. Opa en oma ondernemen hun eigen uitstapjes en zijn vandaag zelfs met de metro geweest. En dat op eigen kracht!

Bijna 4

Komende week is de laatste schoolweek voor de paasvakantie. Heerlijk vooruitzicht voor de meiden om 2 weken niet naar school te hoeven. Ze zijn er wel aan toe, zien er regelmatig moe uit. Het is best een lange schoolperiode geweest sinds half januari. Maar misschien is het ook gewoon het weer. We hebben een paar warme dagen gehad met heel veel zon. Vandaag gelukkig wel afgesloten met een flinke regenbui. De temperatuur dus weer even wat naar beneden.

Wat deze week bijzonder maakt is dat het ook Fenne's laatste week op Jip&Janneke is. Na de vakantie start ze in groep 1. Iedere dag zien we haar groeien. Ze is wijzer, praat steeds beter, kan beter samen spelen met Juliet. Zit vol met grapjes. Loopt ook wat stabieler, lijkt in ieder geval iets minder vaak te vallen. Het vincristine waggeltje is er wel nog altijd. Maar ze is ook wel wat aangekomen. Vooral haar haardos is voor mij onweerstaanbaar. Zo heerlijk om daar met mijn handen doorheen te woelen. Op zoek naar een foto voor haar afscheidscadeautje kom ik de oude foto's van vorig jaar tegen. Hoewel ze toen een enorm top verjaardag had, was het nog zo'n ziek meisje. Wat een verschil met nu.

Aanstaande vrijdag krijgen we ook ons eerste bezoek uit Nederland. Opa en oma komen. De meiden zijn er vol van. En wij eigenlijk ook wel! Zo leuk om onze nieuwe omgeving te kunnen laten zien. 

Nieuw ritme

Het is zondagavond. Ik ben gisteren thuis gekomen van een kort tripje naar Nederland en Duitsland. Gelukkig nog net genoeg tijd om even mijn ouders en zus te zien, verder vooral een 'Randstad' programma. Even met de collega's bijpraten en de boodschappenlijst afwerken. Stuk makkelijker rechtstreeks dan via de email en telefoon. Maar ook de privé to-do lijst is gelukt. De laatste spullen die bij mijn ouders waren achtergebleven, meegenomen. Veel papieren/post ophalen. Sandalen en slippers die ik online had besteld en bij mijn ouders had laten bezorgen. De meiden zitten weer goed in de Birkenstock. Dropjes. Sajoer boontjes. De Indonesische conimex specialiteit die hier, heel dichtbij Indonesie, niet te krijgen is...... Nederlandse tijdschriften. Alleen een bezoekje aan de Hema is niet gelukt.

Kort en intensief tripje. Doet wel verlangen naar meer tijd in Nederland om ook onze lieve vrienden en andere familie te kunnen opzoeken. Dat staat gepland voor begin juli. We moeten alleen nog een handige uitvalsbasis zien te vinden. Het idee is dat JW en de meiden 2 weken blijven en dat ik na 1 week terugkom.

Sinds deze week is JW finance manager bij Randstad Singapore. Jawel. Weer collega's. Een tijdelijke opdracht om een aantal acute problemen op te lossen en ervoor te zorgen dat de audit in goede banen wordt geleid. Terug naar zijn oude 'liefde' dus. Ideaal voor hem en voor Randstad. Wij krijgen zijn expertise en hij kan op parttime basis (van 8 tot 1) weer wennen aan dagelijks naar kantoor gaan. Dankzij Bernalyn kan dit gelukkig. Zij zorgt er nu voor dat de kinderen op de bus gaan en luncht met Fenne. Tegen de tijd dat Juliet terug is, is JW ook weer thuis.

Zo hebben we na 3 maanden dus een echt ritme. Ik ben de meest onrustige factor met mijn reisjes. Maar ik hoef gelukkig tot eind april ook even niet op pad. Een lekker vooruitzicht.

Juliet maakt inmiddels goede vorderingen met zwemles en is een badje opgeschoven. Ze kan nu ook al zonder bandjes zwemmen en is nauwelijks nog bang. Fenne is nog altijd bang voor spetters in haar gezicht, maar is in ieder geval niet meer bang onder de douche. We hebben dus goede hoop. Deze week gaat Fenne voor het eerst wennen in haar nieuwe klas. De eerste 2 weken van april hebben we lekker vakantie, en dan wordt ze ook vier. Na de vakantie start ze in haar nieuwe klas. Groep 1D. Een echte grote meid. We zijn benieuwd hoe ze het vol gaat houden. Gevoelsmatig was Juliet er, toen zij vier werd, meer aan toe, maar misschien zien we Fenne gewoon kleiner dan ze is. Ze is dapper genoeg en kan niet wachten op haar eerste speelafspraakje.

Aftellen

De afgelopen weken zijn weer voorbij gevlogen. Eigenlijk net zoals in Nederland, met van alles en met niets.

Ik ben een paar dagen naar Sydney geweest. Mijn 'verste' bestemming uit mijn landen. Acht uur vliegen. En drie uur tijdsverschil. Ik dacht dat dat een eitje zou zijn, maar het viel toch wel tegen. Ingewikkeld bij mijn reizen zijn de temperatuursverschillen. In Sydney loopt de zomer op zijn einde en regende het vorige week alle drie de dagen dat ik er was. Met 18 graden 's ochtends had ik het ook weer bere-koud. Ik ben nog niet op stap geweest met de goede spullen, ik ben of te warm gekleed of te koud. Singapore's klimaat met elke dag hetzelfde weer zorgt voor een heel simpel denkproces 's ochtends vroeg bij het kiezen van kleding. Maar zo kun je niet je koffer inpakken.

Wat het tripje Sydney me wel aan herinnerde is de heerlijke frisse lucht, zonder de luchtvochtigheid waar wij hier dag en nacht in zitten. Opeens voelde deze lucht weer enorm zwaar.

Juliet's sociale agenda loopt aardig vol. Met zwemles en streetdance en de speelafspraakjes. Een hele planning. De vriendjes en vriendinnetjes die komen spelen rijden mee met de schoolbus. Dat moet alleen wel van te voren zijn afgesproken en de kinderen moeten een briefje hebben bij hun buskaart dat ze met een andere bus mee rijden. Wat voor ons ingewikkeld lijkt, is voor de kids heel overzichtelijk. Ook het vinden van hun eigen bus en auntie. Allemaal geen probleem. En dat terwijl er misschien wel 20 busjes staan iedere dag.

Langzamerhand zijn we aan het aftellen naar april. Het eerste bezoek uit Nederland arriveert dan. Opa en Oma! De paasvakantie begint dan. En we gaan lekker met z'n allen een paar dagen met vakantie naar Bintan. Fenne wordt vier en Fenne gaat naar de basisschool. Voor die tijd ga ik nog voor een kort reisje naar Europa: Amsterdam-Munchen-Parijs-Singapore. En begint Jan Willem aan zijn nieuwe baan. Zijn luxe leventje is voorlopig even voorbij.

Twee maanden

De eerste twee maanden in Singapore zijn voorbij gevlogen. Ons basisgevoel is nog altijd heel goed, hoewel het toch meer werk is om een nieuw 'thuis' op te bouwen dan verwacht. En ik was er echt niet naief in. Een paar dingen hadden we zeker zien aankomen. De overgang van het kleine dorp met alles op loopafstand naar een grote stad met niets op loopafstand blijft enorm wennen. Overal de auto voor moeten nemen is minder fijn. Dat het een tijdje zou duren voordat ook Jan Willem wat meer aan dingen voor zichzelf toe komt, hadden we ook zeker verwacht. Alleen minder leuk voor hem, maar dat gaat ook goed komen.

Sommige dingen gaan veel makkelijker. De warmte is vooral heel erg fijn. Het belemmert wel je tempo en het kost heel wat zweet druppeltjes, maar het is zo heerlijk om alleen korte broeken, rokjes, jurkjes en T-shirts te dragen. Makkelijk ook voor de kinderen. Geen ingewikkelde truien, geen jassen, geen sjaals en handschoenen. Wat helemaal super soepel is verlopen is het wennen aan de nieuwe school. De meiden hebben het zo naar hun zin. Heerlijk om te zin. De schoolbus, ook geen enkel punt. Beide meiden zitten inmiddels op zwemles, lekker in de buitenlucht, lekker makkelijk. De kleinste kinderen kunnen hier al zwemmen zonder bandjes. Dat moet ook wel met zoveel zwembaden overal.

Singapore zelf is goed georganiseerd. Dat maakt het wennen heel makkelijk.

Het geregel gaat maar door

Afgelopen week zijn we weer druk geweest met het regelen van van alles en nog wat. Ik wordt er regelmatig door ontmoedigd, maar weet ook wel dat het er gewoon bij hoort. Afgelopen maandag eerst het belangrijke eerste bezoek aan het ziekenhuis voor Fenne, en omdat we niet helemaal blij waren, toch ook maar weer de nodige tijd gespendeerd op internet om alternatieven te zoeken. Helaas nog niet gevonden. To be continued!

Dinsdag redelijk wat tijd gespendeerd in de ambassade van India. Omdat wij nog korter dan 6 maanden in Singapore zijn, moest ik 'geinterviewd' worden. Bijzondere gewaarwording. Ik was veel te vroeg, maar er was al een flinke rij. Door de beveiliging heen en daarna met veel mensen in een kleine wachtkamer wachten. Gelukkig ben ik goed gekeurd en is mijn paspoort weer een grote sticker rijker. Woensdagavond voorlichting van de nieuwe klas van Fenne. Ze start pas in april na de paasvakantie, maar toch leuk om al wat meer te horen over de dagelijkse gang van zaken. Er zijn nu 4 (!) kleuterklassen op de Hollandse School.

Steeds meer thuis

Het krijgen van onze eigen spullen heeft enorm geholpen om ons dagelijks leven wat meer routine te geven. En vooral meer het gevoel dat we hier echt wonen en niet alleen tijdelijk zijn. We missen nog wel wat gezelligheid, moeten onze schilderijen en foto's nog ophangen en het huis kan ook nog wel wat Aziatische accenten gebruiken om wat gezelliger te worden. Ons dakterras schreeuwt ook om aankleding. Wat groen en wat loungebanken zouden het af maken.

We voelen ons hier wel steeds beter thuis. Jan Willem kent de weg goed, ik nog altijd wat minder, en doet inmiddels de kleine boodschappen op zijn nieuwe fiets. De heenweg is bergaf, de terugweg bergop. "Licht" bezweet komt hij altijd weer terug. De weekenden gaan snel voorbij met afspraken met nieuwe mensen die we hebben ontmoet en het verder verkennen van de stad. De natuur is dichtbij. Er zijn allerlei parken waar je leuk kunt wandelen. Maar ook hiervoor geldt, door de heuvelachtige ligging en de temperatuur is elke inspanning gauw te veel. Zeker ook voor de meiden. Juliet is een dappere wandelaar, maar Fenne veel minder.

Chinees nieuwjaar, nu al vakantie

De meiden zijn nog maar nauwelijks naar school of hebben alweer vakantie. En dat ter ere van het jaar van de draak. onze jaarwisseling wordt hier gevierd, mijn Chinees nieuwjaar veel groter. Een deel van de winkels gaat zelfs dicht. En dat wil wat zeggen in de 24 uurs economie van Singapore die volledig om winkelen draait! Veel straten en winkels zijn mooi versierd en de mensen zijn al weken druk met het voorbereiden van dit grote familie feest. Boodschappen doen, schoonmake, mooie haren, nagels. Iedereen en alles moet er tiptop uitzien. Wij doen hier uiteraard niet aan mee, hoewel we wel de dames van Miss Sparkles, wat een goede naam voor een schoonmaakbedrijf, hebben geregeld om ons huis eens schoon te maken. Best weer fijn. Juliet is met haar klas naar China town geweest en Fenne heeft allerlei nieuwjaarsknutsels gemaakt. Ik had ook lekker twee dagen extra vrij. Dat kwam erg goed uit voor het uitpakken en verder hersorteren van al onze spullen.

Foto's

De foto's spreken voor zichzelf. Een idee van ons huis en straat. De verhuizers in actie, dozen overal. De meiden in hun nieuwe kamer in hun leeshoekje. De Mac doet het, met een mooie nieuwe screensaver. De kalender van Amsterdam hangt aan de muur. Gezellig voorlezen. Heel harde regen!

Ik krijg de foto's nog even niet beter op het blog. Beperkte snelheid internet doet ons de das om......

De container

Zes weken zou het duren en een tussentijds telefoontje van de verhuizer uit Nederland gaf nog even grote schrik dat we toch onze spullen pas na de vakantie van volgende week zouden krijgen, maar het is gelukt binnen de 6 weken! Onze container is gearriveerd, ingeklaard en stond vanochtend om 8 uur voor de deur.

Het begeleidende team van 5 mannen, mannetjes noemen we hier eigenlijk iedereen, startte rond 9 uur. Eerst op hun gemakje door het huis, briefjes opplakken met de namen van de kamers, het hele huis volplakken met karton tegen mogelijke beschadigingen, een beetje babbelen, een beetje eten en drinken, maar rond 10 uur ging dan eindelijk de zegel open van de container. En de deuren, en toen gelijk actie. Want alles paste er in Nederland maar net in. De mannen van Voerman hadden met veel moeite de laatste matrassen erin geduwd en toen snel de deur dicht gemaakt.

Naar school

Juliet vindt het heerlijk op haar nieuwe school. Heel fijn om te zien. We zijn er best van onder de indruk hoe ze zich aanpast en alle nieuwe dingen open tegemoet treedt. Wij konden dan wel vinden dat de school een fijne uitstraling had, door het mooie gebouw en de warme mensen, maar zij moet er zich gaan thuis voelen. En Juliet is immers altijd vrij afwachtend geweest met nieuwe dingen. Het had me ook niet verbaasd als ze de eerste week alleen een beetje had gekeken en niet veel had mee gedaan.

Dagelijkse routine

Sinds een weekje ben ik aan het werk. Het voelt fijn om weer een vaste basis te hebben, maar het is een enorme puzzel om uit te zoeken hoe ik efficient met het openbaar vervoer naar het werk kan. De eerste week heb ik voornamelijk de taxi genomen, maar deze week ben ik aan het experimenteren met de bus en de metro. De metro is makkelijk, snel en goedkoop. Maar de dichtsbijzijnde halte is te ver lopen. Niet alleen vanwege de warmte, potentiele regenbuien, maar omdat het gewoonweg te ver is. Fietsen is hier absoluut geen optie. Veel te gevaarlijk. Dus de bus blijft over. Er zijn veel buslijnen, en de bussen rijden ook erg frequent. Niet op een tijdschema, maar gewoon iedere 10 minuten. Maar de bussen zijn wel overvol. Niet echt comfortabel dus. Vandaag heb ik eerst een half uur gewacht op een bus die niet kwam, daarna mezelf in een alternatieve overvolle bus gewurmd, om aansluitend in een overvolle metro verder te gaan. De hoeveelheid mensen die zich hieri n de ochtendspits verplaatst is overweldigend! Gelukkig zijn de meeste mensen kleiner dan ik, dat scheelt! Maar claustrofobisch kun je hier wel worden.
Ook op een zaterdag of zondag in een supermarkt, mall, parkeergarage. Wat veel mensen overal. We wisten natuurlijk dat we in een grote stad gingen wonen, maar bij ons thuis merk je daar heel weinig van. Dus we vergeten het nog wel eens. De beste manier om drukte te vermijden is 's ochtends op pad te gaan. Singaporezen starten vaak pas laat.

Juliet had gisteren haar eerste schooldag. Juliet was razend enthousiast. Leuke kinderen in de klas, lieve juf en deze week op school ook nog eens hoog bezoek. De schrijver Paul van Loon is in Singapore. En laat Juliet nu dol zijn op zijn boeken. Een hele opluchting voor ons hoe makkelijk deze eerste dagen op school gaan. Ze zal zeker nog niet het hoogste woord hebben, maar doet gewoon lekker mee in de klas. Ze is een van de oudsten in deze groep 2. De school hier laat kinderen tot en met 31 december doorschuiven naar groep 2 vanuit groep 1. Hierdoor zitten andere 6-jarigen vaak al in groep 3, terwijl in Juliet's klas, behalve zij zelf, maar 1 ander kindje al 6 is. De rest is 5. Voor Juliet een prima situatie.

Fenne heeft vandaag een uurtje met JW aaan haar zijde in haar nieuwe groep doorgebracht. Ook hier lieve juffen, en een mooi lokaal met veel speelgoed. donderdag gaat ze 2 uurtjes alleen en dan hopelijk volgende week 3 ochtenden.

Fenne's peuterschool is tweetalig, engels en nederlands. Juliet krijgt engelse les, maar het onderwijs is in het nederlands. Voorlopig speelt Jan Willem taxi chauffeur voor de meiden (vandaar dat ik met het openbaar vervoer ga), maar over een paar weken wordt het de schoolbus. Ook daar hebben Juliet en Fenne veel zin in.

Stapje voor stapje

We hebben erg genoten van ons weekje vakantie op Langkawi. Vooral veel niets te doen en veel luieren en slapen. JW heeft voor het eerst sinds tijden weer eens een boek gelezen. Mede met dank aan Sietse, want die zorgde voor goed entertainment voor de kinderen….! Hoogtepunten tijdens de vakantie waren de diners op het strand, verlicht met kaarslicht, heerlijke verse vis en een boottochtje naar een prive-strandje. Voor de televisie kijkers, de eilandjes bij Langkawi lijken sprekend op de eilanden van Robinson. 

Langzaam beginnen we onze weg te vinden in Singapore. We rijden nog steeds voornamelijk op de navigatie, maar herkennen steeds beter de verschillende wegen en routes. Het verkeer is overzichtelijk, maar door de hoeveelheid eenrichtingverkeer rijd je soms eindeloos rondjes om ergens te komen. Wat belangrijker is dat we ook beter de winkels kunnen vinden waar we goed kunnen slagen voor de dagelijkse boodschappen, lekker brood en vlees. We hebben ons nog niet gewaagd aan de ‘wet markets’, de openlucht markten, waar ook de heerlijkste verse producten worden verkocht. En ook minder aanlokkelijk uitziende stukken vlees…..Ook zijn we naar de Carrefour geweest, de koelboxen voor de meiden gekocht. De snacks en lunch voor school moeten mee in een koelbox, omdat anders in dit klimaat alles snel onsmakelijk wordt. Hoewel alles hier te koop is, zullen we zeker minder kaas gaan eten dan thuis. Zuivel en met name kaas is heel duur.

We wennen ook langzaam aan de temperatuur. De laatste dagen is de temperatuur flink omhoog gegaan en is het gestopt met regenen. Een kort wandelingetje zorgt al voor oververhitting. Rode hoofden voor Juliet en mij. Veel zweten voor JW en Fenne. Veel drinken is absoluut nodig.

De meiden lijken het hier prima te vinden, spelen eindeloos, als ze verveelt raken doen we een uitstapje en daarna koelen we af in ons eigen zwembad. Heel luxe allemaal. Het ‘echte’ leven komt nu ook dichterbij. Ik werk vanaf vandaag weer en de meiden gaan over een week naar school. We zijn erg benieuwd hoe dat zal gaan.

We denken nog dagelijks terug aan vorig jaar rondom de jaarwisseling. Hoe anders zag de nabije toekomst er toen uit en hoeveel angst hadden we voor wat er komen ging. Oudjaarsnacht was dit jaar een stuk beter! Gezellig met Sietse en Ellen op ons terras, pasta salade, witte wijn, champagne, de kinderen ontspannen.