Steeds meer thuis

Het krijgen van onze eigen spullen heeft enorm geholpen om ons dagelijks leven wat meer routine te geven. En vooral meer het gevoel dat we hier echt wonen en niet alleen tijdelijk zijn. We missen nog wel wat gezelligheid, moeten onze schilderijen en foto's nog ophangen en het huis kan ook nog wel wat Aziatische accenten gebruiken om wat gezelliger te worden. Ons dakterras schreeuwt ook om aankleding. Wat groen en wat loungebanken zouden het af maken.

We voelen ons hier wel steeds beter thuis. Jan Willem kent de weg goed, ik nog altijd wat minder, en doet inmiddels de kleine boodschappen op zijn nieuwe fiets. De heenweg is bergaf, de terugweg bergop. "Licht" bezweet komt hij altijd weer terug. De weekenden gaan snel voorbij met afspraken met nieuwe mensen die we hebben ontmoet en het verder verkennen van de stad. De natuur is dichtbij. Er zijn allerlei parken waar je leuk kunt wandelen. Maar ook hiervoor geldt, door de heuvelachtige ligging en de temperatuur is elke inspanning gauw te veel. Zeker ook voor de meiden. Juliet is een dappere wandelaar, maar Fenne veel minder.
Dus we duwen de buggy weer vaak. Helaas. Maar op zichzelf ook wel weer een work-out. Echt sporten doen we niet, maar toch zijn we allebei afgevallen. Gezonder eten, minder snoepen, minder chocolade, minder kaas, veel water drinken. Een effectieve combi!

Het lijkt erop dat we een nanny/helper hebben gevonden. Ik heb vandaag weer 5 dames geinterviewd, 2 staan op de short list en we lopen niet het risico dat ze het land uit worden gezet. Dat is ons nu al met 2 dames overkomen. Vooral ook omdat het administratieve proces tijdrovend is en nauwelijks te combineren met een baan en een nieuw huishouden, in een nieuw huis met nog altijd veel aanloop van allerlei mannetjes die van alles in het huis komen maken.

Van de hele verhuizing is de aanpassing aan de nieuwe school van de meiden verreweg het meest soepel verlopen. Dat het zo makkelijk zou kunnen gaan had ik nooit kunnen denken. Fenne gaat nu ook 5 ochtenden naar haar 'Jip en Janneke' school en ze vindt het heel erg leuk. Nog 2 maandjes en dan gaat ook zij naar groep 1. Samen met Juliet vertrekt ze elke ochtend in de schoolbus. Ze vinden dat heel gewoon, want bijna alle kinderen gaan met de bus. Niet alleen bij onze school, maar ook bij de andere scholen. In onze straat komen zeker 5 andere schoolbussen voorbij! Voorlopig hebben de meiden, en dus ook wij, geluk. Ze worden pas om 8.15 opgehaald. Onze buurkinderen om 7 uur....En ook de lokale kinderen starten allemaal heel vroeg. Veel scholen hebben schooluniformen, maar onze school niet. Alleen een 'verplicht' shirt bij gym en bij uitstapjes. En natuurlijk de zonnehoed voor het buitenspelen. Onmisbaar. Behalve drinken voor bij de snack hebben alle kinderen ook een waterfles mee. Het klimaat is zalig, maar ook onbarmhartig. Oververhitting en uitdroging liggen op de loer.

Vanaf komende week beginnen de dames met zwemles en Juliet zit inmiddels ook op streetdance. Helemaal ingeburgerd dus. Nu wij nog. Alle praktische rompslomp leidt mij nog al eens af van werk en ook Jan Willem heeft nog altijd niet de hoeveelheid vrije tijd die hij zou willen, al wordt dan langzaamaan wel beter. Maar als we 's avonds in onze korte broek op ons terrasje zitten, lekker in de 25+ graden, hebben we absoluut een goed gevoel over ons leven hier.