W.A.

W.A. is in mijn werk wereld al een tijdje een begrip, want daar is goede groei te halen, maar nu was het hoog tijd om W.A., ofwel Western Australia, eens privé te gaan verkennen.

De foto's bij het andere kopje spreken voor zich. We hebben werkelijk de mooiste stranden gezien. Waar we maar geen genoeg van konden krijgen. Waar op een paar honderd meter uit de kust ook haaien zwemmen, van die echt grote, maar gelukkig is er beach patrol.....Maar ook het binnenland met de eindeloze bossen is schitterend. En het wijngebied van Margaret River. En de ruigere kusten aan het zuiden bij de stille oceaan. Een absoluut hoogtepunt was fietsen op Rottnest Island. En tot slot 'zo maar' dolfijnen in een baai waar we koffie pauze hielden. Het reizen met de camper was top, de meiden sliepen boven en wij achter. Overdag waren we vooral heel veel buiten. Het was warm weer, 30+ graden, maar niet die absurd hoge luchtvochtigheid van Singapore. En 's avonds koelde het gewoon af. De wegen waren ruim en leeg. We hebben een echt outback gevoel gekregen. En dat smaakt naar meer. Er zijn nog zo veel mooie roadtrips te maken in dit eindeloze land. Dus onze vakantie wishlist is weer groter geworden: Cambodja, Vietnam, China, Maleisie en al zijn eilanden, Nikoi Island, Thaise eilanden........

Foto's Australie

Alweer bijna een jaar in Singapore

Het is eind november en we zijn alweer bijna een jaar in Singapore. Gisteren verzuchtte ik op de twitter dat het zulke drukke weken zijn, als reactie kwam dat dat vorig jaar ook zo was. En toen moesten we zelfs verhuizen. Dus inderdaad nu valt het wel mee :). Afsluiting van de projecten op school, Sinterklaas en alles wat daarbij hoort, heel veel activiteiten op school, Juliet's verjaardagsfeestje, een concentratie van andere kinderfeestjes, een eindeloze jacht op cadeaus. Als het aan de meiden ligt, trekken we de Toys 'r Us leeg, maar zelf heb ik nogal een hekel aan die winkel met al de plastic meuk, dus ik blijf nuttigere en meer blijvende cadeaus verzinnen en zoeken......Drukke budgetweken op het werk met een nieuwe hoogste baas voor de regio hebben me ook beziggehouden.

Nog een ere rondje met alle kindjes, maar ze waren eerst al 1 voor 1 gegaan

Beide meiden hadden een goed rapport. Behalve met lezen, blijkt Juliet vooral ook met rekenen erg goed op dreef te zijn. De juf heeft daar gelukkig allerlei oplossingen voor en zal ze zich niet snel gaan vervelen. Het is toch wonderbaarlijk om te zien, dat in dat hoofdje allerlei verbindingen zijn gelegd waardoor letters woorden zijn geworden.
Fenne wil ook graag kunnen lezen, maar moet nog even geduld hebben. Net als Juliet in groep 1 heeft ze het hoogste woord met haar vriendinnetjes, maar is ze verlegen met de juf. En is iets vertellen aan de groep een hele opgave. Tijdens de assembly een paar weken geleden heeft ze zichzelf overwonnen en voor de hele school (!) haar nieuwe klasgenootje voorgesteld. 'Hoe heet je?', 'Waar kom je vandaan?' 'Veel plezier in groep 1B'. Apetrots was ik op mijn meisje! Bij de afsluiting van het IPC thema kleding heeft ze op de catwalk gelopen. Dus het komt wel goed met de verlegenheid.

Zwemles drukt nog altijd op het middagprogramma. Dit wordt door Jan Willem gedraaid met de andere moeders langs het zwembad. Juliet mag op voor B (dat ze A heeft overgeslagen, zeggen we maar niets meer over om de zwemschool niet in verwarring te brengen) en Fenne gaat verder met de Duckies. Vorige keer heeft ze met veel goede wil, Duckie 2 gedaan. Nu is het nog even afwachten. Belangrijkste is dat ze weet hoe ze moet drijven en weer boven moet komen als ze onder water is en met een mengelmoes van schoolslag en hondjesslag maakt ze meters......

Vorige week heb ik samen met Juliet de 'run for hope' gerend. Een hardloop event om geld op te halen voor onderzoek naar kanker. Een bijzondere dag. Bij vlagen emotioneel en vooral ook erg leuk. Juliet heeft het heel goed gedaan, niet de hele 3,5 kilometer gerend, maar wel het grootste stuk. Met knalrode hoofden kwamen we over de finish. Hardlopen in 30 graden blijft een opgave. De start was om 7.45 's ochtends, maar dan is het al warm. Komend weekend is de marathon van Singapore. Die starten om 2 uur 's nachts.......

De sint is ook in Singapore aangekomen, op een klein sleepbootje. Passend in het thema van het sinterklaasjournaal. Leuk om mee te maken, maar wat een hitte op de kade. Wij stonden vooraan, dus pal in de zon! Met de sint hadden we medelijden..........

Maan roos vis

Sinds Juliet groep 3-er is, ligt het huis vol met leren lezen boekjes, taakjes van school en hangt aan haar bed een letter slinger met pijl. Een pijl bij de letter die ze die dag heeft geleerd. Met meerdere letters per week gaat het razendsnel. Ze leest en schrijft heel veel en leest ook heel graag voor. Dat zorgt ervoor dat het tenminste 10 minuten langer duurt voordat de meiden 's ochtends vroeg bij ons komen. Juliet leest eerst voor aan Fenne! Haar hele gedrag lijkt veranderd, ze is echt kleuter-af. Alhoewel.....er komen gelukkig nog steeds regelmatig kleuterdriftbuien voorbij. Fenne heeft vooral veel kleuterstreken. Ze luistert totaal niet naar ons. En trekt zich er niets van aan als wij boos worden op haar.

Ze vindt school gelukkig leuk, maar wat ze doet of wie er allemaal in haar klas zitten en met wie ze speelt. Het is blijft voor ons raden. Als ze 's middags thuis komt is het antwoord op onze vragen steevast 'dat weet ik niet meer'. Terwijl Juliet niet alleen de kinderen uit haar klas kent, maar ook heel veel andere groep 3 kinderen, kinderen uit groep 2 en 4. Iedereen die bij hun in de bus zit. De broertjes en zusjes. Nog net niet de ouders, want die komen nu eenmaal een heel stuk minder op school dan in Nederland. Met dank aan de schoolbus.

De afgelopen weken waren erg druk. Start van school. Veel speelafspraakjes en kinderfeestjes. Ik ben veel op reis geweest, China, Australie en Japan, binnen 4 weken tijd. Met India als volgende op het lijstje. Enorm boeiend. Om het maar bij een open deur te houden: wat is Azie toch divers en wat gebeurt hier toch veel. Europa is heel ver weg. Hoewel de uitslag van de Nederlandse verkiezingen ook hier het nieuws heeft gehaald. Wij hebben per post gestemd. Was even wat rompslomp, maar is gelukt. Denken we. Een nieuw Nederlands rijbewijs aanvragen is ook een boel rompslomp. Had ik daar vorig jaar maar even beter op gelet. Maar nu zit ik vast aan de omslachtige procedure van de RDW. Eerst een aanvraagformulier invullen per email. De papieren worden opgestuurd naar een Nederlands correspondentie adres. Mijn ouders in ons geval. Die hebben het naar mij gestuurd. Ik moet het weer invullen en een pasfoto toevoegen. Die aan allerlei eisen moet voldoen. Terugsturen naar Nederland. Het rijbewijs wordt dan weer opgestuurd naar mijn ouders. En die moeten het weer naar mij sturen. 

Ondertussen moeten wij ook regelen dat we hier in Singapore theorie examen doen. Dan krijgen we een Singaporees rijbewijs. Uiterste deadline is 14 december. JW gaat eerst.

Er is een klein wonder geschied in het zwembad. Fenne durft eindelijk zonder bandjes of rugdrijver en zwemt ook onder water! Apetrots zijn wij op haar. En zij op zichzelf. Dat heeft heel veel uren les en heel veel uren overtuigingskracht gekost. Nu helaas wel de fase dat ze vindt dat ze helemaal nooit meer haar rugdrijver om hoeft. Nee is sowieso nog altijd haar favoriete woord.

Vakantie op Bali

'Vroeger' voordat de meiden er waren, maakten wij het liefst rondreizen. Fly drive, back packing, veel van de wereld zien. Met de geboorte van Juliet veranderde dat. Het eerste jaar hebben we nog een beetje gemodderd met huisjes op mooie plekken, maar veel te geisoleerd om met een klein kind echt van te genieten. En om voor elk boodschapje met de auto te moeten, met maxi cosi's en de hele rimram die wij altijd meezeulden, ook minder ideaal. En dan een erg wagenziek kind hebben.....Kortom vakanties in Nederland werden een lonkend alternatief. En met heel veel plezier hebben wij 3 jaar achter elkaar de zomer in Nederland doorgebracht. Lekker genieten in Zeeland. Mooie omgeving, erg ontspannen uitstapjes, fietsen, enorm kind vriendelijk. En lekker wandelen langs het strand, als we er niet op konden zitten of liggen.

Nu we in Singapore wonen, hebben we andere plannen. Wel weer meer van de wereld zien. Een beetje rondtrekken. Niet meer alleen maar op 1 plek. We zijn dus gestart met Bali. Kindvriendelijk, veel leuke soorten accommodaties, sfeervol, mooie natuur, andere cultuur. Relatief korte afstanden. Hoewel dat door het verkeer en de slechte wegen nog wel een beetje tegenviel. En we hebben ook weer heel wat volle spuugzakjes gehad helaas. Maar toch. Al met al heel goed bevallen. We hebben twee keer aan zee gezeten, met weinig andere ambities dan zwemmen en zwemmen. En twee keer in het binnenland. Met een actiever programma. Wandelen door de rijstvelden, tempels en stadjes bekijken.

Wat hebben we geleerd:
- kinderen houden niet van onzekerheid, als wij even de weg niet wisten of niet wisten hoe lang iets nog zou duren, werden zij vervelend. Dus ook als we het niet wisten, deden we maar alsof we het wel wisten
- tekenboeken en stiften moeten altijd mee
- als er maar ijsjes zijn, komt alles altijd weer goed

Leukste herinneringen:
- opeens zien hoe bijzonder Ubud is, wat een leuk dorp met zoveel leuke eetgelegenheden en cafeetjes
- leuke taxi chauffeurs die veel te vertellen hebben, zelfs een ommetje over een superkleine weg om ons zijn geboortedorp te laten zien is dan leuk, voor hem was het nog leuker geweest als we een hakmes hadden gekocht bij zijn vriend......
- het onbekende Amed met alle kleinschalige hotelletjes en B&Bs, met het heerlijkste eten in een restaurantje van 3 bij 4.
- Sidemen: wat een mooie uitzichten, wat een geweldige omgeving voor het ultieme Bali gevoel
- Wandelen met een gids, die op alle moeilijke stukken Fenne op zijn rug nam. En probleemloos omhoog liep, terwijl wij wat af glibberden en ons met moeite staande konden houden
- De meiden die opeens allerlei nieuw eten wilden proberen. En nu het liefst rijst met stokjes eten.
- De kinderen laten zien hoe anders het leven is van andere mensen. Hier waren ze maar beperkt ontvankelijk voor, vooral omdat de mensen heel erg vrolijk en vriendelijk zijn.
- De verschillen tussen Bali - de circus versie en Bali - de yoga versie. En alles er tussen in.
- Het geweldig lekkere eten, overal en voor elk budget

We zijn al druk bezig de volgende tripjes ook te verzinnen!

Bali

Eerst wat foto's, later een verhaal!

Vakantie in Nederland

Voor mij zit het er alweer op. Ik zit alweer op Schiphol. In afwachting van de vlucht die mij terug gaat brengen naar Singapore. We hebben een heerlijke week gehad. Met heel veel zon. We zijn gewoon bruin geworden! En hebben veel buiten gezeten. We hebben vooral genoten van het gemak van het wonen in een dorp. Ons vakantiehuisje was op fietsafstand van de winkels, mijn ouders, alle vriendjes en vriendinnetjes van Juliet. Ik had gewoon zadelpijn gisteren, zo snel ontwen je kennelijk om regelmatig te fietsen. Ook heerlijk om lekkere kaas en vleeswaren tegen fatsoenlijke prijzen te kopen. En voor Fenne eindelijk weer wit met bruine vlokken. Ook de Hema heeft aan mij een goede klant gehad. Net zoals mijn andere favoriete winkels in Maarssen. Outfits voor mij en schoenen voor de meiden. En dan natuurlijk ook nog een bezoek aan de kapper met Fenne. Voor het eerst in haar leven.

Iedereen was onder de indruk van hoe goed Fenne eruit ziet, haar bos haar en hoe fit ze is. De afgelopen zes maanden is ze ook met grote stappen vooruit gegaan. Dat zagen wij eigenlijk nu pas goed. Nu ze weer terug was in de omgeving waar ze zo ziek was. Al met al ontroerend om te zien. En ook weer confronterend. Want wat komt ze van ver. Vanavond reden we langs het AMC om naar Schiphol te gaan. Zelfs op die afstand komt de beklemming op mij af. Wetende hoe zwaar het voor ons was. Maar vooral ook denkend aan die mensen die wij niet kennen die nu op kinderoncologie hun dagen doorbrengen. Tussen hoop en vrees.