Maan roos vis

Sinds Juliet groep 3-er is, ligt het huis vol met leren lezen boekjes, taakjes van school en hangt aan haar bed een letter slinger met pijl. Een pijl bij de letter die ze die dag heeft geleerd. Met meerdere letters per week gaat het razendsnel. Ze leest en schrijft heel veel en leest ook heel graag voor. Dat zorgt ervoor dat het tenminste 10 minuten langer duurt voordat de meiden 's ochtends vroeg bij ons komen. Juliet leest eerst voor aan Fenne! Haar hele gedrag lijkt veranderd, ze is echt kleuter-af. Alhoewel.....er komen gelukkig nog steeds regelmatig kleuterdriftbuien voorbij. Fenne heeft vooral veel kleuterstreken. Ze luistert totaal niet naar ons. En trekt zich er niets van aan als wij boos worden op haar.

Ze vindt school gelukkig leuk, maar wat ze doet of wie er allemaal in haar klas zitten en met wie ze speelt. Het is blijft voor ons raden. Als ze 's middags thuis komt is het antwoord op onze vragen steevast 'dat weet ik niet meer'. Terwijl Juliet niet alleen de kinderen uit haar klas kent, maar ook heel veel andere groep 3 kinderen, kinderen uit groep 2 en 4. Iedereen die bij hun in de bus zit. De broertjes en zusjes. Nog net niet de ouders, want die komen nu eenmaal een heel stuk minder op school dan in Nederland. Met dank aan de schoolbus.

De afgelopen weken waren erg druk. Start van school. Veel speelafspraakjes en kinderfeestjes. Ik ben veel op reis geweest, China, Australie en Japan, binnen 4 weken tijd. Met India als volgende op het lijstje. Enorm boeiend. Om het maar bij een open deur te houden: wat is Azie toch divers en wat gebeurt hier toch veel. Europa is heel ver weg. Hoewel de uitslag van de Nederlandse verkiezingen ook hier het nieuws heeft gehaald. Wij hebben per post gestemd. Was even wat rompslomp, maar is gelukt. Denken we. Een nieuw Nederlands rijbewijs aanvragen is ook een boel rompslomp. Had ik daar vorig jaar maar even beter op gelet. Maar nu zit ik vast aan de omslachtige procedure van de RDW. Eerst een aanvraagformulier invullen per email. De papieren worden opgestuurd naar een Nederlands correspondentie adres. Mijn ouders in ons geval. Die hebben het naar mij gestuurd. Ik moet het weer invullen en een pasfoto toevoegen. Die aan allerlei eisen moet voldoen. Terugsturen naar Nederland. Het rijbewijs wordt dan weer opgestuurd naar mijn ouders. En die moeten het weer naar mij sturen. 

Ondertussen moeten wij ook regelen dat we hier in Singapore theorie examen doen. Dan krijgen we een Singaporees rijbewijs. Uiterste deadline is 14 december. JW gaat eerst.

Er is een klein wonder geschied in het zwembad. Fenne durft eindelijk zonder bandjes of rugdrijver en zwemt ook onder water! Apetrots zijn wij op haar. En zij op zichzelf. Dat heeft heel veel uren les en heel veel uren overtuigingskracht gekost. Nu helaas wel de fase dat ze vindt dat ze helemaal nooit meer haar rugdrijver om hoeft. Nee is sowieso nog altijd haar favoriete woord.

Vakantie op Bali

'Vroeger' voordat de meiden er waren, maakten wij het liefst rondreizen. Fly drive, back packing, veel van de wereld zien. Met de geboorte van Juliet veranderde dat. Het eerste jaar hebben we nog een beetje gemodderd met huisjes op mooie plekken, maar veel te geisoleerd om met een klein kind echt van te genieten. En om voor elk boodschapje met de auto te moeten, met maxi cosi's en de hele rimram die wij altijd meezeulden, ook minder ideaal. En dan een erg wagenziek kind hebben.....Kortom vakanties in Nederland werden een lonkend alternatief. En met heel veel plezier hebben wij 3 jaar achter elkaar de zomer in Nederland doorgebracht. Lekker genieten in Zeeland. Mooie omgeving, erg ontspannen uitstapjes, fietsen, enorm kind vriendelijk. En lekker wandelen langs het strand, als we er niet op konden zitten of liggen.

Nu we in Singapore wonen, hebben we andere plannen. Wel weer meer van de wereld zien. Een beetje rondtrekken. Niet meer alleen maar op 1 plek. We zijn dus gestart met Bali. Kindvriendelijk, veel leuke soorten accommodaties, sfeervol, mooie natuur, andere cultuur. Relatief korte afstanden. Hoewel dat door het verkeer en de slechte wegen nog wel een beetje tegenviel. En we hebben ook weer heel wat volle spuugzakjes gehad helaas. Maar toch. Al met al heel goed bevallen. We hebben twee keer aan zee gezeten, met weinig andere ambities dan zwemmen en zwemmen. En twee keer in het binnenland. Met een actiever programma. Wandelen door de rijstvelden, tempels en stadjes bekijken.

Wat hebben we geleerd:
- kinderen houden niet van onzekerheid, als wij even de weg niet wisten of niet wisten hoe lang iets nog zou duren, werden zij vervelend. Dus ook als we het niet wisten, deden we maar alsof we het wel wisten
- tekenboeken en stiften moeten altijd mee
- als er maar ijsjes zijn, komt alles altijd weer goed

Leukste herinneringen:
- opeens zien hoe bijzonder Ubud is, wat een leuk dorp met zoveel leuke eetgelegenheden en cafeetjes
- leuke taxi chauffeurs die veel te vertellen hebben, zelfs een ommetje over een superkleine weg om ons zijn geboortedorp te laten zien is dan leuk, voor hem was het nog leuker geweest als we een hakmes hadden gekocht bij zijn vriend......
- het onbekende Amed met alle kleinschalige hotelletjes en B&Bs, met het heerlijkste eten in een restaurantje van 3 bij 4.
- Sidemen: wat een mooie uitzichten, wat een geweldige omgeving voor het ultieme Bali gevoel
- Wandelen met een gids, die op alle moeilijke stukken Fenne op zijn rug nam. En probleemloos omhoog liep, terwijl wij wat af glibberden en ons met moeite staande konden houden
- De meiden die opeens allerlei nieuw eten wilden proberen. En nu het liefst rijst met stokjes eten.
- De kinderen laten zien hoe anders het leven is van andere mensen. Hier waren ze maar beperkt ontvankelijk voor, vooral omdat de mensen heel erg vrolijk en vriendelijk zijn.
- De verschillen tussen Bali - de circus versie en Bali - de yoga versie. En alles er tussen in.
- Het geweldig lekkere eten, overal en voor elk budget

We zijn al druk bezig de volgende tripjes ook te verzinnen!

Bali

Eerst wat foto's, later een verhaal!

Vakantie in Nederland

Voor mij zit het er alweer op. Ik zit alweer op Schiphol. In afwachting van de vlucht die mij terug gaat brengen naar Singapore. We hebben een heerlijke week gehad. Met heel veel zon. We zijn gewoon bruin geworden! En hebben veel buiten gezeten. We hebben vooral genoten van het gemak van het wonen in een dorp. Ons vakantiehuisje was op fietsafstand van de winkels, mijn ouders, alle vriendjes en vriendinnetjes van Juliet. Ik had gewoon zadelpijn gisteren, zo snel ontwen je kennelijk om regelmatig te fietsen. Ook heerlijk om lekkere kaas en vleeswaren tegen fatsoenlijke prijzen te kopen. En voor Fenne eindelijk weer wit met bruine vlokken. Ook de Hema heeft aan mij een goede klant gehad. Net zoals mijn andere favoriete winkels in Maarssen. Outfits voor mij en schoenen voor de meiden. En dan natuurlijk ook nog een bezoek aan de kapper met Fenne. Voor het eerst in haar leven.

Iedereen was onder de indruk van hoe goed Fenne eruit ziet, haar bos haar en hoe fit ze is. De afgelopen zes maanden is ze ook met grote stappen vooruit gegaan. Dat zagen wij eigenlijk nu pas goed. Nu ze weer terug was in de omgeving waar ze zo ziek was. Al met al ontroerend om te zien. En ook weer confronterend. Want wat komt ze van ver. Vanavond reden we langs het AMC om naar Schiphol te gaan. Zelfs op die afstand komt de beklemming op mij af. Wetende hoe zwaar het voor ons was. Maar vooral ook denkend aan die mensen die wij niet kennen die nu op kinderoncologie hun dagen doorbrengen. Tussen hoop en vrees.

Op vakantie in Nederland

Na een drukke juni met korte tripjes van Jan Willem en mezelf naar Nederland en veel drukte op het werk, is het nu eindelijk vakantie. De meiden hebben het schooljaar super afgesloten. Met veel lovende woorden van hun juffen en goede rapporten. Juliet dan, Fenne heeft natuurlijk nog geen rapport. De laatste feestjes, nog snel met zoveel mogelijk vriendinnetjes afspreken. Volgend jaar houdt Fenne haar huidige juf en blijft in groep 1, Juliet gaat naar groep 3 en krijgt een nieuwe juf.

Toen begon de uittocht. Wij zijn namelijk niet de enigen die naar Nederland zijn gegaan. De vliegtuigen van de KLM moeten vol hebben gezeten met de gezinnen uit Singapore die hun vakantie in Nederland doorbrengen. En wij blijven maar twee weken, veel anderen blijven veel langer weg. Kennelijk hoort een lange vakantie in Nederland bij het expat leven. Op zich snap ik het wel, want het is onmogelijk om al je vrienden te zien in een korte tijd. Maar ja, voor ons was dit een compromis-reisje. Want JW wilde liever op vakantie in Azie en ik naar Nederland. Nu doen we allebei.....We hebben al vast gesteld dat wonen in Singapore je reisbudget flink omhoog jaagt!

We hebben een huisje net buiten Maarssen gehuurd. Ideaal bleek vanochtend al. Want vanaf 5 uur was iedereen wakker, na al een slechte nacht. We hebben de zon zien opkomen boven de polder! We moeten wel wennen aan de temperatuur. Heel cliche natuurlijk. Ik vond het ook moeilijk om in te pakken, niet zo zeer voor ons, vooral voor de meiden. Zo moeten het niet koud krijgen. Leggings en vestjes zijn mee, maar Fenne wil het liefst haar jurkjes met spaghetti bandjes aan......

Leven in Singapore

We zitten nu bijna 6 maanden in Singapore. Op een dag als vandaag voelt het echt als een cadeautje om hier te mogen wonen. Een zonovergoten dag die we voor een groot deel op de Hollandse club hebben doorgebracht. Rondom het zwembad. En vooral in het zwembad. Waar we nooit aan denken is dat we zelf ook kunnen verbranden. Voor de meiden zorgen we altijd goed. Zelf zijn we aan het einde van zo'n dag altijd meer roze/rood dan de bedoeling was. Het is anders dat het totale 'weg van alles' gevoel dat we in Zeeland altijd hadden, maar toch. Ook dit geeft een heerlijk ontspannen gevoel.

Vandaag ook een doorbraak op het fietsgebied. Juliet kan eindelijk goed los fietsen en vindt het leuk! En ook Fenne krijgt meer kracht in haar beentjes en fietst dapper mee. Vandaag en gisteren hebben ze eindeloos rondjes gereden op de oprit en ons kleine straatje. Helaas is het veel te steil en heuvelachtig voor een echt goed fietstochtje, maar dit is een begin. Zelf moet ik dan ook maar een fiets kopen. Voor de boodschappen dichtbij, zwemmen bij de club, tochtje botanische tuinen. Om altijd maar overal de auto voor te moeten nemen, went nog steeds niet.

Nieuwe uitdagingen voor de meiden zijn nu het leren slapen zonder duimen (Juliet) en niet bij het minste of geringste te gaan gillen (Fenne). In een bui van onoplettendheid heb ik Juliet een konijn beloofd. Ze wilde in Nederland al een konijn, maar toen kon het niet met het oog op de verhuizing. En hier dacht ik dat er eigenlijk geen konijnen waren. Tot ik een collega sprak die beweerde dat ze wel degelijk ook in dit hete klimaat overleven. In de dierenwinkel kwam de schrik. Een konijn kost hier bijna 300 euro! Met als speciale vermelding dat ze zo duur zijn omdat ze helemaal uit Nederland komen......Nu maar hopen dat ik Juliet kan overtuigen van een paar leuke vissen als alternatief!

Aftellen

Het schooljaar begint alweer op zijn einde te lopen. De meiden hebben nog maar 4 weken school en dan begint de grote vakantie. Ze zijn tot half augustus vrij. Te veel tijd eigenlijk voor de gezinnen met 2 werkende ouders......:). Er is gelukkig een enorm aanbod aan vakantieprogramma's op allerlei clubs en verenigingen, dus ik spendeer al weer heel wat avonden op het internet om het ideale programma te vinden waar ze samen aan mee kunnen en durven te doen. Ziet er vaak heel leuk uit. Dus ik lobby bij de meiden voor een weekje gym of kunstlessen. Ik hoop dat ze het aandurven. Anders zijn ze gewoon meer tijd thuis met Bernalyn. Dat is op zich ook prima.

Verder gaan we natuurlijk ook echt op vakantie. Eerst 2 weken naar Nederland (JW en de meiden, ik ga na een weekje terug). Daarna lekker 2 weken naar Bali. Helemaal geregeld door JW, die de 4 verschillende plekken waar we zullen zitten bij elkaar heeft gegoogled. Tripadvisor, booking.com, reisaanbieders. Eindeloos veel tijd gaat daar in zitten. In Nederland was het op zich makkelijker. Eerst een week in Maarssen, en daarna waarschijnlijk Zeeland of een ander logeer adres.
Omdat we toch al goed in de vakantiesfeer zitten, zijn we ook al vooruit aan het plannen voor de herfstvakantie en de kerstvakantie. Maleisie, Australie, Cambodja. Er is gewoon te veel keuze!

Ondertussen is er natuurlijk ook nog gewoon een baan te doen. Met ook het nodige reizen. Afgelopen week Kuala Lumpur, komende week Beijing en Shanghai. Voor onze vakantie ook nog een tripje naar Diemen. En in augustus weer snel naar India en Australie. Ook Jan Willem voelt zich meer en meer lid van de Randstad familie. Als vanouds zit hij rondom de maand- en kwartaalafsluitingen 's avonds achter zijn laptop. Want zijn officiele werkuren passen dan echt niet bij de werkdruk. Hoog tijd dat hij dat bij zijn baas aan gaat kaarten!

Met de meiden gaat het nog altijd super. Fenne heeft nu haar brilletje, maar we hebben al een maand geen lenzen meer. Dus het hoeft nog even geen zin om haar de bril ook daadwerkelijk te laten gebruiken. Bausch & Lomb heeft geen goede levering naar Singapore toe, dus we laten de lenzen uit Nederland komen, maar ook dat duurt lang. Juliet is zich in een echte waterrat aan het ontwikkelen. Fenne is nog altijd angstig voor druppels en gespetter. Helaas. Hun sociale programma is druk met regelmatig playdates en feestjes. Wij beginnen ook langzamerhand wat meer mensen te leren kennen. Vooral via de school, de Hollandse club en natuurlijk ook via het werk. En we zijn nog altijd nog lang niet 'uit-ontdekt' in Singapore. Dus voorlopig vervelen we ons niet!