Na onze relaxte vakantie in Australie, begon het jaar gelijk heel intensief. Voor mezelf met verschillende tripjes kort na elkaar. Dubai, Sydney, Maarssen en Amsterdam binnen vier weken. Voor de kinderen een druk programma op school. Juliet nu elke dag langer naar school. Fenne naar twee activiteiten van de NSA. Jan Willem niet meer aan het werk, maar met een lange lijst van dingen om te doen. Heel veel klusjesmannen in het huis. Het blijkt dat door de problemen rondom de oplevering de eigenaar het laatste deel niet wil betalen, dus het bouwbedrijf moet nu een opknapbeurt uitvoeren. Afgezien van de lekkage schade, worden ook de vloeren opgeknapt, de buitenmuren behandeld en vinden er allerhande klussen plaats.
De tweede week op school was het gelijk raak, in het kader van de kinderboekenweek kreeg de school Vivian den Hollander op bezoek. Een initiatief dat elk jaar plaats vindt en georganiseerd wordt samen met andere scholen in de regio. Vivian was dus ook in Kuala Lumpur en in Jakarta. Voor haar een soort van snoepreisje en een boost voor de boekenverkoop, maar voor de kinderen echt wel heel leuk. Tot onze grote trots had Juliet ook nog eens de schrijfwedstrijd gewonnen in haar klas en mocht ze samen met de andere winnaars een gesigneerd boek ophalen bij Vivian tijdens de afsluitende assembly. Wat een verschil met vorig jaar. Toen was ze voor het eerst in de assembly en moest ze worden voorgesteld. Dat durfde ze absoluut niet. En dat terwijl er heel veel kinderen tegelijk gingen. Nu moest ze in haar eentje naar voren en ging ze stralend! Iedere keer opnieuw verbazen wij ons erover hoe deze school goed is voor het zelfvertrouwen van kinderen.
En afgelopen week natuurlijk het bezoek van de koningin. Sinds de aankondiging in november was er al druk gespeculeerd of de koningin ook op school op bezoek zou komen, maar tot grote teleurstelling gebeurde dat niet. Het bezoek is natuurlijk een staatsbezoek gericht op de onderlinge handelsbetrekkingen, maar aangezien ook Willem-Alexander en Maxima mee mochten, hadden wij natuurlijk gehoopt dat Maxima wel tijd zou hebben. Maar het drietal bleef het hele programma bij elkaar. Als tussenoplossing werd er verzonnen dat de kinderen van de school allemaal naar een van de locaties mochten gaan om daar het schoollied a-capella te zingen. Een goed idee, ware het niet dat groep 1 op het laatste moment niet mee mocht en er grote teleurstelling was bij Fenne en haar vriendinnetjes. Het protocol en de veiligheidsvoorschriften bepaalden de regels en die waren heel star. Het zingen zelf ging goed, de kinderen konden allemaal de koningin goed zien en Beatrix nam gelukkig ook de tijd om even te luisteren en met sommige kinderen een praatje te maken. De officiële ingeruimde tijd in het programma was een karige drie minuten. Voor 300 kinderen. Op de televisiebeelden is Juliet een heel kort ogenblik te zien. Je moet wel heel goed kijken!
Wij zelf hoorden bij de gelukkigen die op de receptie voor de Nederlanders waren ingeloot. Met een soort gemengd gevoel, is dit leuk of eigenlijk vreselijk, gingen we in een keurige outfit naar het Fullerton Bay hotel. Eerst drie kwartier binnen wachten, toen werden we weer allemaal naar buiten geveegd om ons op te stellen om per koppel weer naar binnen te gaan en te worden voorgesteld. De ceremoniemeester riep onze namen uit en wij naar voren. Bevangen door het ogenblik heb je geen idee wat te zeggen, maar tot onze verbazing herhaalden Beatrix, W.A. en Maxima onze namen! Ze keken ons stralend aan en binnen no-time stonden we weer in de zaal. Een bijzondere gewaarwording. Door de opstelling was het alsof je een schilderij binnen stapte en standbeelden een hand ging geven. Na de voorstelronde van de 400 (!) Nederlanders was er een receptie. Er waren groepjes gemaakt van uitverkorenen om met de koningin te spreken. Wij hoorden daar niet bij, maar nu konden we wel wat beter naar Beatrix en vooral Maxima kijken. Wat een warme uitstraling heeft Beatrix en wat zag Maxima er ook in het echt mooi uit.
's Avonds mochten Jan Willem en ik ook nog naar de 'contra-prestatie'. Calefax speelde een uurtje voor de genodigden uit het Singaporeze bedrijfsleven, leden van het Corps Diplomatique en een beperkter aantal Nederlanders. Erg de moeite waard. En op de receptie na afloop volop gelegenheid om de drie van dichtbij mee te maken. Weer mochten we niet praten met het koningshuis, maar we hebben bij hun vertrek toch een persoonlijke glimlach en een 'dank u wel' weten te veroveren door ze een goede terugreis te wensen.....ja, ja, daar hadden we er de hele avond voor gestaan!
Gisteren en vandaag alle beelden op internet gescand, maar afgezien van de glimp van Juliet, komen wij niet in beeld. Het hele staatsbezoek is maar karig vastgelegd, ook in vergelijking tot de twee voorafgaande dagen aan Brunei. En dat terwijl er een heel cordon pers mee was. NOS, EO, RTL, SBS6. Wat een verspilling van geld en wat een hoop mensen die dus snoepreisjes hebben in het kielzog van zo'n staatsbezoek. En de ministers die mee waren en allerlei andere vertegenwoordigers uit Den Haag. Ik zie de toegevoegde waarde niet, zeker niet in Singapore waar het Nederlandse bedrijfsleven en de universiteiten echt goed voet aan de grond hebben. Wij hadden een hele leuke dag, maar de hele zwaan-kleef-aan die kennelijk bij zo'n bezoek hoort, komt erg overdadig over. In de Singaporeze pers was er nagenoeg geen aandacht, want daar leefde vooral de verkiezingskoorts. Gisteren waren we weer tussenverkiezingen voor een zetel in het parlement en weer heeft de oppositie partij gewonnen. Geen politieke aardverschuiving, maar toch.
Nu op naar de festiviteiten rondom Chinese New Year. Het jaar van de draak is bijna afgelopen en het jaar van de slang gaat starten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten