Steeds meer thuis

Het krijgen van onze eigen spullen heeft enorm geholpen om ons dagelijks leven wat meer routine te geven. En vooral meer het gevoel dat we hier echt wonen en niet alleen tijdelijk zijn. We missen nog wel wat gezelligheid, moeten onze schilderijen en foto's nog ophangen en het huis kan ook nog wel wat Aziatische accenten gebruiken om wat gezelliger te worden. Ons dakterras schreeuwt ook om aankleding. Wat groen en wat loungebanken zouden het af maken.

We voelen ons hier wel steeds beter thuis. Jan Willem kent de weg goed, ik nog altijd wat minder, en doet inmiddels de kleine boodschappen op zijn nieuwe fiets. De heenweg is bergaf, de terugweg bergop. "Licht" bezweet komt hij altijd weer terug. De weekenden gaan snel voorbij met afspraken met nieuwe mensen die we hebben ontmoet en het verder verkennen van de stad. De natuur is dichtbij. Er zijn allerlei parken waar je leuk kunt wandelen. Maar ook hiervoor geldt, door de heuvelachtige ligging en de temperatuur is elke inspanning gauw te veel. Zeker ook voor de meiden. Juliet is een dappere wandelaar, maar Fenne veel minder.

Chinees nieuwjaar, nu al vakantie

De meiden zijn nog maar nauwelijks naar school of hebben alweer vakantie. En dat ter ere van het jaar van de draak. onze jaarwisseling wordt hier gevierd, mijn Chinees nieuwjaar veel groter. Een deel van de winkels gaat zelfs dicht. En dat wil wat zeggen in de 24 uurs economie van Singapore die volledig om winkelen draait! Veel straten en winkels zijn mooi versierd en de mensen zijn al weken druk met het voorbereiden van dit grote familie feest. Boodschappen doen, schoonmake, mooie haren, nagels. Iedereen en alles moet er tiptop uitzien. Wij doen hier uiteraard niet aan mee, hoewel we wel de dames van Miss Sparkles, wat een goede naam voor een schoonmaakbedrijf, hebben geregeld om ons huis eens schoon te maken. Best weer fijn. Juliet is met haar klas naar China town geweest en Fenne heeft allerlei nieuwjaarsknutsels gemaakt. Ik had ook lekker twee dagen extra vrij. Dat kwam erg goed uit voor het uitpakken en verder hersorteren van al onze spullen.

Foto's

De foto's spreken voor zichzelf. Een idee van ons huis en straat. De verhuizers in actie, dozen overal. De meiden in hun nieuwe kamer in hun leeshoekje. De Mac doet het, met een mooie nieuwe screensaver. De kalender van Amsterdam hangt aan de muur. Gezellig voorlezen. Heel harde regen!

Ik krijg de foto's nog even niet beter op het blog. Beperkte snelheid internet doet ons de das om......

De container

Zes weken zou het duren en een tussentijds telefoontje van de verhuizer uit Nederland gaf nog even grote schrik dat we toch onze spullen pas na de vakantie van volgende week zouden krijgen, maar het is gelukt binnen de 6 weken! Onze container is gearriveerd, ingeklaard en stond vanochtend om 8 uur voor de deur.

Het begeleidende team van 5 mannen, mannetjes noemen we hier eigenlijk iedereen, startte rond 9 uur. Eerst op hun gemakje door het huis, briefjes opplakken met de namen van de kamers, het hele huis volplakken met karton tegen mogelijke beschadigingen, een beetje babbelen, een beetje eten en drinken, maar rond 10 uur ging dan eindelijk de zegel open van de container. En de deuren, en toen gelijk actie. Want alles paste er in Nederland maar net in. De mannen van Voerman hadden met veel moeite de laatste matrassen erin geduwd en toen snel de deur dicht gemaakt.

Naar school

Juliet vindt het heerlijk op haar nieuwe school. Heel fijn om te zien. We zijn er best van onder de indruk hoe ze zich aanpast en alle nieuwe dingen open tegemoet treedt. Wij konden dan wel vinden dat de school een fijne uitstraling had, door het mooie gebouw en de warme mensen, maar zij moet er zich gaan thuis voelen. En Juliet is immers altijd vrij afwachtend geweest met nieuwe dingen. Het had me ook niet verbaasd als ze de eerste week alleen een beetje had gekeken en niet veel had mee gedaan.

Dagelijkse routine

Sinds een weekje ben ik aan het werk. Het voelt fijn om weer een vaste basis te hebben, maar het is een enorme puzzel om uit te zoeken hoe ik efficient met het openbaar vervoer naar het werk kan. De eerste week heb ik voornamelijk de taxi genomen, maar deze week ben ik aan het experimenteren met de bus en de metro. De metro is makkelijk, snel en goedkoop. Maar de dichtsbijzijnde halte is te ver lopen. Niet alleen vanwege de warmte, potentiele regenbuien, maar omdat het gewoonweg te ver is. Fietsen is hier absoluut geen optie. Veel te gevaarlijk. Dus de bus blijft over. Er zijn veel buslijnen, en de bussen rijden ook erg frequent. Niet op een tijdschema, maar gewoon iedere 10 minuten. Maar de bussen zijn wel overvol. Niet echt comfortabel dus. Vandaag heb ik eerst een half uur gewacht op een bus die niet kwam, daarna mezelf in een alternatieve overvolle bus gewurmd, om aansluitend in een overvolle metro verder te gaan. De hoeveelheid mensen die zich hieri n de ochtendspits verplaatst is overweldigend! Gelukkig zijn de meeste mensen kleiner dan ik, dat scheelt! Maar claustrofobisch kun je hier wel worden.
Ook op een zaterdag of zondag in een supermarkt, mall, parkeergarage. Wat veel mensen overal. We wisten natuurlijk dat we in een grote stad gingen wonen, maar bij ons thuis merk je daar heel weinig van. Dus we vergeten het nog wel eens. De beste manier om drukte te vermijden is 's ochtends op pad te gaan. Singaporezen starten vaak pas laat.

Juliet had gisteren haar eerste schooldag. Juliet was razend enthousiast. Leuke kinderen in de klas, lieve juf en deze week op school ook nog eens hoog bezoek. De schrijver Paul van Loon is in Singapore. En laat Juliet nu dol zijn op zijn boeken. Een hele opluchting voor ons hoe makkelijk deze eerste dagen op school gaan. Ze zal zeker nog niet het hoogste woord hebben, maar doet gewoon lekker mee in de klas. Ze is een van de oudsten in deze groep 2. De school hier laat kinderen tot en met 31 december doorschuiven naar groep 2 vanuit groep 1. Hierdoor zitten andere 6-jarigen vaak al in groep 3, terwijl in Juliet's klas, behalve zij zelf, maar 1 ander kindje al 6 is. De rest is 5. Voor Juliet een prima situatie.

Fenne heeft vandaag een uurtje met JW aaan haar zijde in haar nieuwe groep doorgebracht. Ook hier lieve juffen, en een mooi lokaal met veel speelgoed. donderdag gaat ze 2 uurtjes alleen en dan hopelijk volgende week 3 ochtenden.

Fenne's peuterschool is tweetalig, engels en nederlands. Juliet krijgt engelse les, maar het onderwijs is in het nederlands. Voorlopig speelt Jan Willem taxi chauffeur voor de meiden (vandaar dat ik met het openbaar vervoer ga), maar over een paar weken wordt het de schoolbus. Ook daar hebben Juliet en Fenne veel zin in.

Stapje voor stapje

We hebben erg genoten van ons weekje vakantie op Langkawi. Vooral veel niets te doen en veel luieren en slapen. JW heeft voor het eerst sinds tijden weer eens een boek gelezen. Mede met dank aan Sietse, want die zorgde voor goed entertainment voor de kinderen….! Hoogtepunten tijdens de vakantie waren de diners op het strand, verlicht met kaarslicht, heerlijke verse vis en een boottochtje naar een prive-strandje. Voor de televisie kijkers, de eilandjes bij Langkawi lijken sprekend op de eilanden van Robinson. 

Langzaam beginnen we onze weg te vinden in Singapore. We rijden nog steeds voornamelijk op de navigatie, maar herkennen steeds beter de verschillende wegen en routes. Het verkeer is overzichtelijk, maar door de hoeveelheid eenrichtingverkeer rijd je soms eindeloos rondjes om ergens te komen. Wat belangrijker is dat we ook beter de winkels kunnen vinden waar we goed kunnen slagen voor de dagelijkse boodschappen, lekker brood en vlees. We hebben ons nog niet gewaagd aan de ‘wet markets’, de openlucht markten, waar ook de heerlijkste verse producten worden verkocht. En ook minder aanlokkelijk uitziende stukken vlees…..Ook zijn we naar de Carrefour geweest, de koelboxen voor de meiden gekocht. De snacks en lunch voor school moeten mee in een koelbox, omdat anders in dit klimaat alles snel onsmakelijk wordt. Hoewel alles hier te koop is, zullen we zeker minder kaas gaan eten dan thuis. Zuivel en met name kaas is heel duur.

We wennen ook langzaam aan de temperatuur. De laatste dagen is de temperatuur flink omhoog gegaan en is het gestopt met regenen. Een kort wandelingetje zorgt al voor oververhitting. Rode hoofden voor Juliet en mij. Veel zweten voor JW en Fenne. Veel drinken is absoluut nodig.

De meiden lijken het hier prima te vinden, spelen eindeloos, als ze verveelt raken doen we een uitstapje en daarna koelen we af in ons eigen zwembad. Heel luxe allemaal. Het ‘echte’ leven komt nu ook dichterbij. Ik werk vanaf vandaag weer en de meiden gaan over een week naar school. We zijn erg benieuwd hoe dat zal gaan.

We denken nog dagelijks terug aan vorig jaar rondom de jaarwisseling. Hoe anders zag de nabije toekomst er toen uit en hoeveel angst hadden we voor wat er komen ging. Oudjaarsnacht was dit jaar een stuk beter! Gezellig met Sietse en Ellen op ons terras, pasta salade, witte wijn, champagne, de kinderen ontspannen.