Toerist in eigen land

De laatste schoolweek ging snel voorbij, met als laatste hoogtepunt het paasontbijt en Fenne's afscheid van Jip&Janneke. Vanaf 16 april is ze officieel een kleuter. Behalve tijdens het afscheidspraatje met de juf, heb ik het droog gehouden, maar Fenne zelf is alleen maar blij. En apetrots om zo in het middelpunt van de belangstelling te staan. Samen met een vriendinnetje dat ook vier werd en afscheid nam.

Nog dezelfde dag een volgend hoogtepunt. Ons bezoek ophalen van het vliegveld. Eindelijk waren daar dan opa en oma. Ze waren zeker niet de enige opa en oma in het vliegtuig. Door de paasvakantie goede timing voor een familie-reunie. Vonden ook heel wat andere expats in Singapore.

De meiden helemaal blij. Ze betrekken opa en vooral oma overal in en laten alles zien in huis. Juliet is inmiddels weer in haar normale ritme, maar Fenne vindt het heerlijk, al die extra aandacht. Wij vinden het natuurlijk ook gezellig. Doordat we lange tijd met elkaar doorbrengen, kunnen we rustig bij praten en ook nog een beetje ons eigen ritme houden. Wel doen we uiteraard meer uitstapjes. De botanische tuin met de orchideeën tuin. Marina Bay met de skyscrapers en lichtshow. Ook boodschappen doen is een uitje. Want opa en oma willen ook graag zien hoe we hier ons dagelijkse leven leiden. Mee naar de zwemles.

Afgelopen weekend zijn we op Bintan geweest. Een Indonesisch eiland 45 minuten met de boot vanaf Singapore. Heerlijk genoten van de tropische omstandigheden. Warm, zon, zee, strand, zwembad. Juliet krijgt geen genoeg van zwemmen en ook Fenne durft eindelijk haar neus en voorhoofd in het water te steken. Nu de rest nog. Juliet zwemt het liefst zonder bandjes en kan dat al behoorlijk goed. De zwemtechniek wordt hier heel anders aangeleerd. Ze leren vooral goed onder water zwemmen! Dus als Juliet de schoolslag oefent, zwemt ze vooral veel onder water. De eerste keer vond ik het angstig om te zien, 'komt ze wel weer boven', maar nu ben ik er aan gewend. Maar ook hier geldt, er zijn heel wat lessen nodig voordat het A diploma in beeld komt.

Deze week is het nog paasvakantie, maar zijn wij weer aan het werk. Opa en oma ondernemen hun eigen uitstapjes en zijn vandaag zelfs met de metro geweest. En dat op eigen kracht!

Bijna 4

Komende week is de laatste schoolweek voor de paasvakantie. Heerlijk vooruitzicht voor de meiden om 2 weken niet naar school te hoeven. Ze zijn er wel aan toe, zien er regelmatig moe uit. Het is best een lange schoolperiode geweest sinds half januari. Maar misschien is het ook gewoon het weer. We hebben een paar warme dagen gehad met heel veel zon. Vandaag gelukkig wel afgesloten met een flinke regenbui. De temperatuur dus weer even wat naar beneden.

Wat deze week bijzonder maakt is dat het ook Fenne's laatste week op Jip&Janneke is. Na de vakantie start ze in groep 1. Iedere dag zien we haar groeien. Ze is wijzer, praat steeds beter, kan beter samen spelen met Juliet. Zit vol met grapjes. Loopt ook wat stabieler, lijkt in ieder geval iets minder vaak te vallen. Het vincristine waggeltje is er wel nog altijd. Maar ze is ook wel wat aangekomen. Vooral haar haardos is voor mij onweerstaanbaar. Zo heerlijk om daar met mijn handen doorheen te woelen. Op zoek naar een foto voor haar afscheidscadeautje kom ik de oude foto's van vorig jaar tegen. Hoewel ze toen een enorm top verjaardag had, was het nog zo'n ziek meisje. Wat een verschil met nu.

Aanstaande vrijdag krijgen we ook ons eerste bezoek uit Nederland. Opa en oma komen. De meiden zijn er vol van. En wij eigenlijk ook wel! Zo leuk om onze nieuwe omgeving te kunnen laten zien. 

Nieuw ritme

Het is zondagavond. Ik ben gisteren thuis gekomen van een kort tripje naar Nederland en Duitsland. Gelukkig nog net genoeg tijd om even mijn ouders en zus te zien, verder vooral een 'Randstad' programma. Even met de collega's bijpraten en de boodschappenlijst afwerken. Stuk makkelijker rechtstreeks dan via de email en telefoon. Maar ook de privé to-do lijst is gelukt. De laatste spullen die bij mijn ouders waren achtergebleven, meegenomen. Veel papieren/post ophalen. Sandalen en slippers die ik online had besteld en bij mijn ouders had laten bezorgen. De meiden zitten weer goed in de Birkenstock. Dropjes. Sajoer boontjes. De Indonesische conimex specialiteit die hier, heel dichtbij Indonesie, niet te krijgen is...... Nederlandse tijdschriften. Alleen een bezoekje aan de Hema is niet gelukt.

Kort en intensief tripje. Doet wel verlangen naar meer tijd in Nederland om ook onze lieve vrienden en andere familie te kunnen opzoeken. Dat staat gepland voor begin juli. We moeten alleen nog een handige uitvalsbasis zien te vinden. Het idee is dat JW en de meiden 2 weken blijven en dat ik na 1 week terugkom.

Sinds deze week is JW finance manager bij Randstad Singapore. Jawel. Weer collega's. Een tijdelijke opdracht om een aantal acute problemen op te lossen en ervoor te zorgen dat de audit in goede banen wordt geleid. Terug naar zijn oude 'liefde' dus. Ideaal voor hem en voor Randstad. Wij krijgen zijn expertise en hij kan op parttime basis (van 8 tot 1) weer wennen aan dagelijks naar kantoor gaan. Dankzij Bernalyn kan dit gelukkig. Zij zorgt er nu voor dat de kinderen op de bus gaan en luncht met Fenne. Tegen de tijd dat Juliet terug is, is JW ook weer thuis.

Zo hebben we na 3 maanden dus een echt ritme. Ik ben de meest onrustige factor met mijn reisjes. Maar ik hoef gelukkig tot eind april ook even niet op pad. Een lekker vooruitzicht.

Juliet maakt inmiddels goede vorderingen met zwemles en is een badje opgeschoven. Ze kan nu ook al zonder bandjes zwemmen en is nauwelijks nog bang. Fenne is nog altijd bang voor spetters in haar gezicht, maar is in ieder geval niet meer bang onder de douche. We hebben dus goede hoop. Deze week gaat Fenne voor het eerst wennen in haar nieuwe klas. De eerste 2 weken van april hebben we lekker vakantie, en dan wordt ze ook vier. Na de vakantie start ze in haar nieuwe klas. Groep 1D. Een echte grote meid. We zijn benieuwd hoe ze het vol gaat houden. Gevoelsmatig was Juliet er, toen zij vier werd, meer aan toe, maar misschien zien we Fenne gewoon kleiner dan ze is. Ze is dapper genoeg en kan niet wachten op haar eerste speelafspraakje.

Aftellen

De afgelopen weken zijn weer voorbij gevlogen. Eigenlijk net zoals in Nederland, met van alles en met niets.

Ik ben een paar dagen naar Sydney geweest. Mijn 'verste' bestemming uit mijn landen. Acht uur vliegen. En drie uur tijdsverschil. Ik dacht dat dat een eitje zou zijn, maar het viel toch wel tegen. Ingewikkeld bij mijn reizen zijn de temperatuursverschillen. In Sydney loopt de zomer op zijn einde en regende het vorige week alle drie de dagen dat ik er was. Met 18 graden 's ochtends had ik het ook weer bere-koud. Ik ben nog niet op stap geweest met de goede spullen, ik ben of te warm gekleed of te koud. Singapore's klimaat met elke dag hetzelfde weer zorgt voor een heel simpel denkproces 's ochtends vroeg bij het kiezen van kleding. Maar zo kun je niet je koffer inpakken.

Wat het tripje Sydney me wel aan herinnerde is de heerlijke frisse lucht, zonder de luchtvochtigheid waar wij hier dag en nacht in zitten. Opeens voelde deze lucht weer enorm zwaar.

Juliet's sociale agenda loopt aardig vol. Met zwemles en streetdance en de speelafspraakjes. Een hele planning. De vriendjes en vriendinnetjes die komen spelen rijden mee met de schoolbus. Dat moet alleen wel van te voren zijn afgesproken en de kinderen moeten een briefje hebben bij hun buskaart dat ze met een andere bus mee rijden. Wat voor ons ingewikkeld lijkt, is voor de kids heel overzichtelijk. Ook het vinden van hun eigen bus en auntie. Allemaal geen probleem. En dat terwijl er misschien wel 20 busjes staan iedere dag.

Langzamerhand zijn we aan het aftellen naar april. Het eerste bezoek uit Nederland arriveert dan. Opa en Oma! De paasvakantie begint dan. En we gaan lekker met z'n allen een paar dagen met vakantie naar Bintan. Fenne wordt vier en Fenne gaat naar de basisschool. Voor die tijd ga ik nog voor een kort reisje naar Europa: Amsterdam-Munchen-Parijs-Singapore. En begint Jan Willem aan zijn nieuwe baan. Zijn luxe leventje is voorlopig even voorbij.

Twee maanden

De eerste twee maanden in Singapore zijn voorbij gevlogen. Ons basisgevoel is nog altijd heel goed, hoewel het toch meer werk is om een nieuw 'thuis' op te bouwen dan verwacht. En ik was er echt niet naief in. Een paar dingen hadden we zeker zien aankomen. De overgang van het kleine dorp met alles op loopafstand naar een grote stad met niets op loopafstand blijft enorm wennen. Overal de auto voor moeten nemen is minder fijn. Dat het een tijdje zou duren voordat ook Jan Willem wat meer aan dingen voor zichzelf toe komt, hadden we ook zeker verwacht. Alleen minder leuk voor hem, maar dat gaat ook goed komen.

Sommige dingen gaan veel makkelijker. De warmte is vooral heel erg fijn. Het belemmert wel je tempo en het kost heel wat zweet druppeltjes, maar het is zo heerlijk om alleen korte broeken, rokjes, jurkjes en T-shirts te dragen. Makkelijk ook voor de kinderen. Geen ingewikkelde truien, geen jassen, geen sjaals en handschoenen. Wat helemaal super soepel is verlopen is het wennen aan de nieuwe school. De meiden hebben het zo naar hun zin. Heerlijk om te zin. De schoolbus, ook geen enkel punt. Beide meiden zitten inmiddels op zwemles, lekker in de buitenlucht, lekker makkelijk. De kleinste kinderen kunnen hier al zwemmen zonder bandjes. Dat moet ook wel met zoveel zwembaden overal.

Singapore zelf is goed georganiseerd. Dat maakt het wennen heel makkelijk.

Het geregel gaat maar door

Afgelopen week zijn we weer druk geweest met het regelen van van alles en nog wat. Ik wordt er regelmatig door ontmoedigd, maar weet ook wel dat het er gewoon bij hoort. Afgelopen maandag eerst het belangrijke eerste bezoek aan het ziekenhuis voor Fenne, en omdat we niet helemaal blij waren, toch ook maar weer de nodige tijd gespendeerd op internet om alternatieven te zoeken. Helaas nog niet gevonden. To be continued!

Dinsdag redelijk wat tijd gespendeerd in de ambassade van India. Omdat wij nog korter dan 6 maanden in Singapore zijn, moest ik 'geinterviewd' worden. Bijzondere gewaarwording. Ik was veel te vroeg, maar er was al een flinke rij. Door de beveiliging heen en daarna met veel mensen in een kleine wachtkamer wachten. Gelukkig ben ik goed gekeurd en is mijn paspoort weer een grote sticker rijker. Woensdagavond voorlichting van de nieuwe klas van Fenne. Ze start pas in april na de paasvakantie, maar toch leuk om al wat meer te horen over de dagelijkse gang van zaken. Er zijn nu 4 (!) kleuterklassen op de Hollandse School.

Steeds meer thuis

Het krijgen van onze eigen spullen heeft enorm geholpen om ons dagelijks leven wat meer routine te geven. En vooral meer het gevoel dat we hier echt wonen en niet alleen tijdelijk zijn. We missen nog wel wat gezelligheid, moeten onze schilderijen en foto's nog ophangen en het huis kan ook nog wel wat Aziatische accenten gebruiken om wat gezelliger te worden. Ons dakterras schreeuwt ook om aankleding. Wat groen en wat loungebanken zouden het af maken.

We voelen ons hier wel steeds beter thuis. Jan Willem kent de weg goed, ik nog altijd wat minder, en doet inmiddels de kleine boodschappen op zijn nieuwe fiets. De heenweg is bergaf, de terugweg bergop. "Licht" bezweet komt hij altijd weer terug. De weekenden gaan snel voorbij met afspraken met nieuwe mensen die we hebben ontmoet en het verder verkennen van de stad. De natuur is dichtbij. Er zijn allerlei parken waar je leuk kunt wandelen. Maar ook hiervoor geldt, door de heuvelachtige ligging en de temperatuur is elke inspanning gauw te veel. Zeker ook voor de meiden. Juliet is een dappere wandelaar, maar Fenne veel minder.