Twee weken Nederland

Hoewel wij het maar druk hebben met de lange termijn vakantieplanning voor het bezoeken van alle leuke bestemmingen in de buurt, stond er deze vakantie een tripje naar Nederland op de rol. Voor een deel met hetzelfde programma als vorig jaar: Maarssen, Zeeland, werken in Diemen. Wel met een iets rustiger tempo deze keer en geen drie afspraken op een dag, maar al met al toch een vol programma en nog hebben we lang niet iedereen gezien die we wilden.

Zaten we vorig jaar vooral buiten op het heerlijke terras van het Vissershuisje, waren we dit jaar blij met de goed werkende vloerverwarming. Want inderdaad, het was koud in Nederland. Juliet had nauwelijks echte winterkleren, maar is gelukkig niet zo'n koukleum als ik ben! Fenne weigerde haar winterjas aan te doen, veel te dik en oncomfortabel. En een maillot, wat is dat? Nee daar had ze ook echt geen zin in. Bij het kleinste zonnestraaltje liepen ze liever zonder jas naar buiten. Ik heb me suf gesmeerd met labello en handcreme, want ja de droge lucht in Nederland is heel anders dan onze broeierige omgeving!

Alles was weer vertrouwd als altijd, de kleine winkeltjes van Maarssen, die ook nu weer een goede klant aan ons hebben gehad, de oude school van Juliet. Haar beste vriendje en vriendinnetje van het Palet. Ze speelden zo weer verder alsof er geen jaar tussen heeft gezeten dat ze elkaar voor het laatst zagen. Voor Fenne is het allemaal net een beetje anders, zij heeft geen echte vriendinnetjes uit de tijd van de peuterspeelzaal, maar gelukkig waren er de oude oppassen en natuurlijk heel vaak oma en opa. En ook met de vriendjes van Juliet is het leuk spelen.

Na een erg gezellig weekendje in Noord Limburg, met dan eindelijk ook een beetje het lente gevoel, buiten zitten zonder jas, lopen door het bos, ook nog een paar heerlijke dagen in Zeeland. Dat voelde nog het meest als thuiskomen. De zeelucht, de rust, ons knusse huisje. Jammer dat Zeeland zo ver van alles weg is. Het zou anders de ideale uitvalsbasis zijn. Hier kunnen de meiden eindeloos doorbrengen met geknutsel, spelletjes, strijkkralen. En natuurlijk dansen met Koos Konijn. Vol overgave. Wat een verschil met 2 jaar geleden. Juliet heel verlegen, Fenne eigenlijk te weinig energie. Het liefst zat ze bij mij op schoot te kijken.

De laatste donderdag hebben we Fenne's vijfde verjaardag gevierd. Een kleine meid wordt groot. Alle ouders van alle kinderen zullen dat denken, maar bij deze uk is het toch net een beetje meer speciaal. Fenne zelf maakte zich vooral zorgen dat de cakejes die we hadden gebakken helemaal opgingen en hoe moest dat dan op school? Daar moest ze toch ook trakteren. En vanochtend in het vliegtuig, op haar echte verjaardag, is ze verwend met twee beertjes van Singapore Airlines.

De vliegreis is altijd lang. En halverwege heb ik altijd een moment dat ik denk dat we nooit meer uit die vreselijke cabine gaan komen en dat de tijd volledig stil staat. Maar al met al viel het niet tegen. De meiden hebben het prima volgehouden. En waren vandaag door het dolle heen om weer heerlijk thuis te zijn met al hun eigen speelgoed. Nu moesten er volgens Juliet eerst maar eens mensen uit Nederland naar ons toe komen. En gelukkig gaat dat gauw gebeuren!