De weekenden worden de laatste weken gedomineerd door kinderfeestjes. In alle vormen en maten. Ik weet natuurlijk ook wel dat in Nederland er ook steeds uitbundiger en intensiever wordt gevierd. Maar in mijn ouderwetse optiek, zijn de beste feestjes, de feestjes thuis. Met de klassieke spelletjes als stoelendans en koekhappen. Met een huilbui van de jarige omdat de stress soms iets te groot wordt. Met afgedraaide ouders aan het einde van de middag. En een huis vol troep. Met misschien tien kindjes, maar vaak minder. Zeker bij de kleuters.
Hier gaat het een beetje anders. Feestjes duren ten eerste vaak al korter, kinderen moeten meestal gebracht en gehaald worden. En vaak is het op lokatie. Hele leuke lokaties zoals een gymhal met heel veel matten, trampolines, turntoestellen. Een dansschool. Knutsel bootcamps. Indoor minigolf (waar we ook Juliet's feestje hebben gehouden). Bowlen. Vaak ook bij een van de vele varianten van de binnenspeeltuin, groter en kleiner, ouder en nieuwer. Maar het principe is het zelfde. Rennende, gillende kinderen die veel plezier hebben, soms met elkaar spelen, maar soms ook helemaal niet. Zelf vind ik dit minder leuke plekken voor een kinderfeestje, maar de kinderen zelf zijn er dol op. En het is natuurlijk ook wel heel makkelijk. Want als ouders hoef je zelf weinig te doen.
Kleine feestjes komen hier niet voor. Er worden altijd veel kinderen uitgenodigd en vaak ook de hele klas. In zo'n speelparadijs kan dat ook makkelijk natuurlijk. Mensen die op condo's wonen zijn vaak aangewezen op de zogenaamde 'function room' voor een feestje. Ook een hele uitdaging om dat echt gezellig te maken. En op de een of andere manier is de akoestiek ook altijd dramatisch. Vaak hoort daar dan wel weer zwemmen bij. Stressvol voor ouders met kleinere kinderen, want hoe goed ze hier allemaal ook al kunnen zwemmen, heel veel kinderen tegelijk in het zwembad is goed voor doemscenario's. Laatst had Juliet een feestje waar een slangenbezweerder kwam. Vijftien kinderen hebben mr Bean om hun nek gehad!
Vandaag hadden we een feestje in meer lokale stijl. Een klasgenootje van Fenne uit een gemengd huwelijk. Dus de hele klas (21 kinderen) was uitgenodigd en de nodige additionele vrienden. Bij aankomst gelijk grote chaos. Een groot bouncing castle. Een mobiele ballenbak en heel veel rondvliegende ballen, vooral ook buiten de bak. Pal naast een heel groot zwembad. Een goochelaar, een zoet welkomstdrankje en een ober met dienbladen bier en wijn. En autootjes om op rond te rijden. Gemotoriseerd!!! En een groot buffet. Heerlijke sateetjes, spaghetti. Vers fruit. Veel zoetigheden. Twee verjaardagtaarten. Maar dan weer niet een continue aanvoer van water voor de zwaar oververhitte kinderen.
Geen echt programma en draaiboek, zoals mijn feestjes altijd hebben. Maar dat is misschien ook omdat ik me er van te voren erg druk om maak. Wellicht heeft niet iedereen een draaiboek. Waar 'wij' vaak zogenaamde drop-off feestjes hebben, blijven op een Singaporees kinderfeestje ook de ouders en de broertjes en zusjes er de hele tijd bij. De Nederlandse ouders hadden daar niet op gerekend en begonnen een beetje heen en weer te drentelen. Wat te doen? Al met al niet echt een omgeving om een vier- of vijfjarige alleen achter te laten. Maar ja, we hadden allemaal gerekend op een kinderloze middag. Met ruimte voor allerlei andere plannen. Bijna iedereen ging voor het compromis, deels blijven, afstemmen welke ouders wel bleven om eventuele tranen te drogen bij eigen afwezigheid. De kinderen zelf zijn altijd een stuk meer onbekommerd. Fenne heeft zichzelf overwonnen en is zelfs van de waterglijbaan afgegaan met haar vriendinnetjes.
Wij zijn er wel even tussen uit gegaan. Om de fotospeurtocht voor Fenne's kinderfeestje uit te zetten. Want dat vieren we thuis en hopelijk ook deels in het park bij droog weer. Na lang twijfelen had Fenne daarvoor gekozen. Of ze dat na vandaag ook nog leuk genoeg vindt........
Geen opmerkingen:
Een reactie posten