Twee weken Nederland

Hoewel wij het maar druk hebben met de lange termijn vakantieplanning voor het bezoeken van alle leuke bestemmingen in de buurt, stond er deze vakantie een tripje naar Nederland op de rol. Voor een deel met hetzelfde programma als vorig jaar: Maarssen, Zeeland, werken in Diemen. Wel met een iets rustiger tempo deze keer en geen drie afspraken op een dag, maar al met al toch een vol programma en nog hebben we lang niet iedereen gezien die we wilden.

Zaten we vorig jaar vooral buiten op het heerlijke terras van het Vissershuisje, waren we dit jaar blij met de goed werkende vloerverwarming. Want inderdaad, het was koud in Nederland. Juliet had nauwelijks echte winterkleren, maar is gelukkig niet zo'n koukleum als ik ben! Fenne weigerde haar winterjas aan te doen, veel te dik en oncomfortabel. En een maillot, wat is dat? Nee daar had ze ook echt geen zin in. Bij het kleinste zonnestraaltje liepen ze liever zonder jas naar buiten. Ik heb me suf gesmeerd met labello en handcreme, want ja de droge lucht in Nederland is heel anders dan onze broeierige omgeving!

 Alles was weer vertrouwd als altijd, de kleine winkeltjes van Maarssen, die ook nu weer een goede klant aan ons hebben gehad, de oude school van Juliet. Haar beste vriendje en vriendinnetje van het Palet. Ze speelden zo weer verder alsof er geen jaar tussen heeft gezeten dat ze elkaar voor het laatst zagen. Voor Fenne is het allemaal net een beetje anders, zij heeft geen echte vriendinnetjes uit de tijd van de peuterspeelzaal, maar gelukkig waren er de oude oppassen en natuurlijk heel vaak oma en opa. En ook met de vriendjes van Juliet is het leuk spelen.

Na een erg gezellig weekendje in Noord Limburg, met dan eindelijk ook een beetje het lente gevoel, buiten zitten zonder jas, lopen door het bos, ook nog een paar heerlijke dagen in Zeeland. Dat voelde nog het meest als thuiskomen. De zeelucht, de rust, ons knusse huisje. Jammer dat Zeeland zo ver van alles weg is. Het zou anders de ideale uitvalsbasis zijn. Hier kunnen de meiden eindeloos doorbrengen met geknutsel, spelletjes, strijkkralen. En natuurlijk dansen met Koos Konijn. Vol overgave. Wat een verschil met 2 jaar geleden. Juliet heel verlegen, Fenne eigenlijk te weinig energie. Het liefst zat ze bij mij op schoot te kijken.

De laatste donderdag hebben we Fenne's vijfde verjaardag gevierd. Een kleine meid wordt groot. Alle ouders van alle kinderen zullen dat denken, maar bij deze uk is het toch net een beetje meer speciaal. Fenne zelf maakte zich vooral zorgen dat de cakejes die we hadden gebakken helemaal opgingen en hoe moest dat dan op school? Daar moest ze toch ook trakteren. En vanochtend in het vliegtuig, op haar echte verjaardag, is ze verwend met twee beertjes van Singapore Airlines.

De vliegreis is altijd lang. En halverwege heb ik altijd een moment dat ik denk dat we nooit meer uit die vreselijke cabine gaan komen en dat de tijd volledig stil staat. Maar al met al viel het niet tegen. De meiden hebben het prima volgehouden. En waren vandaag door het dolle heen om weer heerlijk thuis te zijn met al hun eigen speelgoed. Nu moesten er volgens Juliet eerst maar eens mensen uit Nederland naar ons toe komen. En gelukkig gaat dat gauw gebeuren!

Koud! Eieren zoeken met sneeuw.

Chocolade! Liedje van Koos Konijn

Aftellen

De weken vliegen voorbij. Druk voor ons allemaal. Werk. School. De na-schoolse activiteiten. Jan Willem heeft zich ten volle op zijn leven als niet werkende partner gestort met een hele lijst aan activiteiten. Squash, golf, gitaar spelen, zwemmen en fotoboeken maken, maar ondertussen spelen ook wel weer werk-dingen, dus hij moet wel opschieten. Straks kan er maar zo geen tijd meer zijn voor deze leuke dingen. En 's middags is hij sowieso heel druk met het schema van de meiden en het heen en weer rijden van en naar school, playdates, zwemles en tennisles. Zowel Juliet en Fenne hebben het nog altijd heel erg naar hun zin op school en hadden weer goede rapporten. Juliet kan al goed lezen en leest nu ook engelse boekjes zelf. Het heeft een tijdje geduurd, maar nu durft ze ook zelf engels te praten. En verstaan doet ze het ook goed. Fenne babbelde al meer engels, maar op haar eigen manier. Erg komisch om naar te luisteren.

Ik ben erg veel op reis geweest deze eerste drie maanden van het jaar, maar we kunnen nu aftellen naar onze volgende gezamelijke reis. Lekker naar Nederland. We verheugen ons enorm om weer zo veel mogelijk mensen te zien. En hopelijk is het dan eindelijk geen winter meer in Nederland. Want we hebben weinig zin in kou. Hier zijn we langzaamaan zo ge-acclimatiseerd dat we het al koud hebben als het onder de 27 graden is..... Wonderlijk toch hoe dat echt zo gaat. Voor Fenne heb ik nog wel wat warmere kleertjes, maar voor Juliet niet meer. Lang leve de Hema en kleertjes.com, want on-line shoppen kan ik nog altijd heel goed, dus eenmaal bij opa en oma aangekomen gaat het goed komen. We verheugen ons ook op het winkelen in Nederland. Hoewel we hier wel beter onze weg weten te vinden, blijft het vinden van de juiste maten een uitdaging. En het vinden van leuke kleding voor de meiden. Verder staan natuurlijk kaas, nespresso cupjes (zijn hier veel duurder....) en uiteraard drop op ons lijstje. Er gaat een lege weekend tas mee voor alles wat we van plan zijn om te kopen.

Geen bijzondere Singaporese avonturen de afgelopen periode. Ons enige toeristische uitje was een bezoek aan het nieuwe aquarium. Een absolute aanrader. Naar een Nederlandse cabaratier geweest op de Hollandse Club. En naar Joss Stone in het theater. Allebei top. En verder dan eindelijk voor het eerst gebruik gemaakt van de McDelivery. Nog een teken dat we helemaal ingeburgerd zijn!

Enerverende start van het jaar

Na onze relaxte vakantie in Australie, begon het jaar gelijk heel intensief. Voor mezelf met verschillende tripjes kort na elkaar. Dubai, Sydney, Maarssen en Amsterdam binnen vier weken. Voor de kinderen een druk programma op school. Juliet nu elke dag langer naar school. Fenne naar twee activiteiten van de NSA. Jan Willem niet meer aan het werk, maar met een lange lijst van dingen om te doen. Heel veel klusjesmannen in het huis. Het blijkt dat door de problemen rondom de oplevering de eigenaar het laatste deel niet wil betalen, dus het bouwbedrijf moet nu een opknapbeurt uitvoeren. Afgezien van de lekkage schade, worden ook de vloeren opgeknapt, de buitenmuren behandeld en vinden er allerhande klussen plaats.

De tweede week op school was het gelijk raak, in het kader van de kinderboekenweek kreeg de school Vivian den Hollander op bezoek. Een initiatief dat elk jaar plaats vindt en georganiseerd wordt samen met andere scholen in de regio. Vivian was dus ook in Kuala Lumpur en in Jakarta. Voor haar een soort van snoepreisje en een boost voor de boekenverkoop, maar voor de kinderen echt wel heel leuk. Tot onze grote trots had Juliet ook nog eens de schrijfwedstrijd gewonnen in haar klas en mocht ze samen met de andere winnaars een gesigneerd boek ophalen bij Vivian tijdens de afsluitende assembly. Wat een verschil met vorig jaar. Toen was ze voor het eerst in de assembly en moest ze worden voorgesteld. Dat durfde ze absoluut niet. En dat terwijl er heel veel kinderen tegelijk gingen. Nu moest ze in haar eentje naar voren en ging ze stralend! Iedere keer opnieuw verbazen wij ons erover hoe deze school goed is voor het zelfvertrouwen van kinderen.

En afgelopen week natuurlijk het bezoek van de koningin. Sinds de aankondiging in november was er al druk gespeculeerd of de koningin ook op school op bezoek zou komen, maar tot grote teleurstelling gebeurde dat niet. Het bezoek is natuurlijk een staatsbezoek gericht op de onderlinge handelsbetrekkingen, maar aangezien ook Willem-Alexander en Maxima mee mochten, hadden wij natuurlijk gehoopt dat Maxima wel tijd zou hebben. Maar het drietal bleef het hele programma bij elkaar. Als tussenoplossing werd er verzonnen dat de kinderen van de school allemaal naar een van de locaties mochten gaan om daar het schoollied a-capella te zingen. Een goed idee, ware het niet dat groep 1 op het laatste moment niet mee mocht en er grote teleurstelling was bij Fenne en haar vriendinnetjes. Het protocol en de veiligheidsvoorschriften bepaalden de regels en die waren heel star. Het zingen zelf ging goed, de kinderen konden allemaal de koningin goed zien en Beatrix nam gelukkig ook de tijd om even te luisteren en met sommige kinderen een praatje te maken. De officiële ingeruimde tijd in het programma was een karige drie minuten. Voor 300 kinderen. Op de televisiebeelden is Juliet een heel kort ogenblik te zien. Je moet wel heel goed kijken!

Wij zelf hoorden bij de gelukkigen die op de receptie voor de Nederlanders waren ingeloot. Met een soort gemengd gevoel, is dit leuk of eigenlijk vreselijk, gingen we in een keurige outfit naar het Fullerton Bay hotel. Eerst drie kwartier binnen wachten, toen werden we weer allemaal naar buiten geveegd om ons op te stellen om per koppel weer naar binnen te gaan en te worden voorgesteld. De ceremoniemeester riep onze namen uit en wij naar voren. Bevangen door het ogenblik heb je geen idee wat te zeggen, maar tot onze verbazing herhaalden Beatrix, W.A. en Maxima onze namen! Ze keken ons stralend aan en binnen no-time stonden we weer in de zaal. Een bijzondere gewaarwording. Door de opstelling was het alsof je een schilderij binnen stapte en standbeelden een hand ging geven. Na de voorstelronde van de 400 (!) Nederlanders was er een receptie. Er waren groepjes gemaakt van uitverkorenen om met de koningin te spreken. Wij hoorden daar niet bij, maar nu konden we wel wat beter naar Beatrix en vooral Maxima kijken. Wat een warme uitstraling heeft Beatrix en wat zag Maxima er ook in het echt mooi uit.
's Avonds mochten Jan Willem en ik ook nog naar de 'contra-prestatie'. Calefax speelde een uurtje voor de genodigden uit het Singaporeze bedrijfsleven, leden van het Corps Diplomatique en een beperkter aantal Nederlanders. Erg de moeite waard. En op de receptie na afloop volop gelegenheid om de drie van dichtbij mee te maken. Weer mochten we niet praten met het koningshuis, maar we hebben bij hun vertrek toch een persoonlijke glimlach en een 'dank u wel' weten te veroveren door ze een goede terugreis te wensen.....ja, ja, daar hadden we er de hele avond voor gestaan!

Gisteren en vandaag alle beelden op internet gescand, maar afgezien van de glimp van Juliet, komen wij niet in beeld. Het hele staatsbezoek is maar karig vastgelegd, ook in vergelijking tot de twee voorafgaande dagen aan Brunei. En dat terwijl er een heel cordon pers mee was. NOS, EO, RTL, SBS6. Wat een verspilling van geld en wat een hoop mensen die dus snoepreisjes hebben in het kielzog van zo'n staatsbezoek. En de ministers die mee waren en allerlei andere vertegenwoordigers uit Den Haag. Ik zie de toegevoegde waarde niet, zeker niet in Singapore waar het Nederlandse bedrijfsleven en de universiteiten echt goed voet aan de grond hebben. Wij hadden een hele leuke dag, maar de hele zwaan-kleef-aan die kennelijk bij zo'n bezoek hoort, komt erg overdadig over. In de Singaporeze pers was er nagenoeg geen aandacht, want daar leefde vooral de verkiezingskoorts. Gisteren waren we weer tussenverkiezingen voor een zetel in het parlement en weer heeft de oppositie partij gewonnen. Geen politieke aardverschuiving, maar toch.

Nu op naar de festiviteiten rondom Chinese New Year. Het jaar van de draak is bijna afgelopen en het jaar van de slang gaat starten.

W.A.

W.A. is in mijn werk wereld al een tijdje een begrip, want daar is goede groei te halen, maar nu was het hoog tijd om W.A., ofwel Western Australia, eens privé te gaan verkennen.

De foto's bij het andere kopje spreken voor zich. We hebben werkelijk de mooiste stranden gezien. Waar we maar geen genoeg van konden krijgen. Waar op een paar honderd meter uit de kust ook haaien zwemmen, van die echt grote, maar gelukkig is er beach patrol.....Maar ook het binnenland met de eindeloze bossen is schitterend. En het wijngebied van Margaret River. En de ruigere kusten aan het zuiden bij de stille oceaan. Een absoluut hoogtepunt was fietsen op Rottnest Island. En tot slot 'zo maar' dolfijnen in een baai waar we koffie pauze hielden. Het reizen met de camper was top, de meiden sliepen boven en wij achter. Overdag waren we vooral heel veel buiten. Het was warm weer, 30+ graden, maar niet die absurd hoge luchtvochtigheid van Singapore. En 's avonds koelde het gewoon af. De wegen waren ruim en leeg. We hebben een echt outback gevoel gekregen. En dat smaakt naar meer. Er zijn nog zo veel mooie roadtrips te maken in dit eindeloze land. Dus onze vakantie wishlist is weer groter geworden: Cambodja, Vietnam, China, Maleisie en al zijn eilanden, Nikoi Island, Thaise eilanden........

Foto's Australie

Alweer bijna een jaar in Singapore

Het is eind november en we zijn alweer bijna een jaar in Singapore. Gisteren verzuchtte ik op de twitter dat het zulke drukke weken zijn, als reactie kwam dat dat vorig jaar ook zo was. En toen moesten we zelfs verhuizen. Dus inderdaad nu valt het wel mee :). Afsluiting van de projecten op school, Sinterklaas en alles wat daarbij hoort, heel veel activiteiten op school, Juliet's verjaardagsfeestje, een concentratie van andere kinderfeestjes, een eindeloze jacht op cadeaus. Als het aan de meiden ligt, trekken we de Toys 'r Us leeg, maar zelf heb ik nogal een hekel aan die winkel met al de plastic meuk, dus ik blijf nuttigere en meer blijvende cadeaus verzinnen en zoeken......Drukke budgetweken op het werk met een nieuwe hoogste baas voor de regio hebben me ook beziggehouden.

Nog een ere rondje met alle kindjes, maar ze waren eerst al 1 voor 1 gegaan

Beide meiden hadden een goed rapport. Behalve met lezen, blijkt Juliet vooral ook met rekenen erg goed op dreef te zijn. De juf heeft daar gelukkig allerlei oplossingen voor en zal ze zich niet snel gaan vervelen. Het is toch wonderbaarlijk om te zien, dat in dat hoofdje allerlei verbindingen zijn gelegd waardoor letters woorden zijn geworden.
Fenne wil ook graag kunnen lezen, maar moet nog even geduld hebben. Net als Juliet in groep 1 heeft ze het hoogste woord met haar vriendinnetjes, maar is ze verlegen met de juf. En is iets vertellen aan de groep een hele opgave. Tijdens de assembly een paar weken geleden heeft ze zichzelf overwonnen en voor de hele school (!) haar nieuwe klasgenootje voorgesteld. 'Hoe heet je?', 'Waar kom je vandaan?' 'Veel plezier in groep 1B'. Apetrots was ik op mijn meisje! Bij de afsluiting van het IPC thema kleding heeft ze op de catwalk gelopen. Dus het komt wel goed met de verlegenheid.

Zwemles drukt nog altijd op het middagprogramma. Dit wordt door Jan Willem gedraaid met de andere moeders langs het zwembad. Juliet mag op voor B (dat ze A heeft overgeslagen, zeggen we maar niets meer over om de zwemschool niet in verwarring te brengen) en Fenne gaat verder met de Duckies. Vorige keer heeft ze met veel goede wil, Duckie 2 gedaan. Nu is het nog even afwachten. Belangrijkste is dat ze weet hoe ze moet drijven en weer boven moet komen als ze onder water is en met een mengelmoes van schoolslag en hondjesslag maakt ze meters......

Vorige week heb ik samen met Juliet de 'run for hope' gerend. Een hardloop event om geld op te halen voor onderzoek naar kanker. Een bijzondere dag. Bij vlagen emotioneel en vooral ook erg leuk. Juliet heeft het heel goed gedaan, niet de hele 3,5 kilometer gerend, maar wel het grootste stuk. Met knalrode hoofden kwamen we over de finish. Hardlopen in 30 graden blijft een opgave. De start was om 7.45 's ochtends, maar dan is het al warm. Komend weekend is de marathon van Singapore. Die starten om 2 uur 's nachts.......

De sint is ook in Singapore aangekomen, op een klein sleepbootje. Passend in het thema van het sinterklaasjournaal. Leuk om mee te maken, maar wat een hitte op de kade. Wij stonden vooraan, dus pal in de zon! Met de sint hadden we medelijden..........

Maan roos vis

Sinds Juliet groep 3-er is, ligt het huis vol met leren lezen boekjes, taakjes van school en hangt aan haar bed een letter slinger met pijl. Een pijl bij de letter die ze die dag heeft geleerd. Met meerdere letters per week gaat het razendsnel. Ze leest en schrijft heel veel en leest ook heel graag voor. Dat zorgt ervoor dat het tenminste 10 minuten langer duurt voordat de meiden 's ochtends vroeg bij ons komen. Juliet leest eerst voor aan Fenne! Haar hele gedrag lijkt veranderd, ze is echt kleuter-af. Alhoewel.....er komen gelukkig nog steeds regelmatig kleuterdriftbuien voorbij. Fenne heeft vooral veel kleuterstreken. Ze luistert totaal niet naar ons. En trekt zich er niets van aan als wij boos worden op haar.

Ze vindt school gelukkig leuk, maar wat ze doet of wie er allemaal in haar klas zitten en met wie ze speelt. Het is blijft voor ons raden. Als ze 's middags thuis komt is het antwoord op onze vragen steevast 'dat weet ik niet meer'. Terwijl Juliet niet alleen de kinderen uit haar klas kent, maar ook heel veel andere groep 3 kinderen, kinderen uit groep 2 en 4. Iedereen die bij hun in de bus zit. De broertjes en zusjes. Nog net niet de ouders, want die komen nu eenmaal een heel stuk minder op school dan in Nederland. Met dank aan de schoolbus.

De afgelopen weken waren erg druk. Start van school. Veel speelafspraakjes en kinderfeestjes. Ik ben veel op reis geweest, China, Australie en Japan, binnen 4 weken tijd. Met India als volgende op het lijstje. Enorm boeiend. Om het maar bij een open deur te houden: wat is Azie toch divers en wat gebeurt hier toch veel. Europa is heel ver weg. Hoewel de uitslag van de Nederlandse verkiezingen ook hier het nieuws heeft gehaald. Wij hebben per post gestemd. Was even wat rompslomp, maar is gelukt. Denken we. Een nieuw Nederlands rijbewijs aanvragen is ook een boel rompslomp. Had ik daar vorig jaar maar even beter op gelet. Maar nu zit ik vast aan de omslachtige procedure van de RDW. Eerst een aanvraagformulier invullen per email. De papieren worden opgestuurd naar een Nederlands correspondentie adres. Mijn ouders in ons geval. Die hebben het naar mij gestuurd. Ik moet het weer invullen en een pasfoto toevoegen. Die aan allerlei eisen moet voldoen. Terugsturen naar Nederland. Het rijbewijs wordt dan weer opgestuurd naar mijn ouders. En die moeten het weer naar mij sturen. 

Ondertussen moeten wij ook regelen dat we hier in Singapore theorie examen doen. Dan krijgen we een Singaporees rijbewijs. Uiterste deadline is 14 december. JW gaat eerst.

Er is een klein wonder geschied in het zwembad. Fenne durft eindelijk zonder bandjes of rugdrijver en zwemt ook onder water! Apetrots zijn wij op haar. En zij op zichzelf. Dat heeft heel veel uren les en heel veel uren overtuigingskracht gekost. Nu helaas wel de fase dat ze vindt dat ze helemaal nooit meer haar rugdrijver om hoeft. Nee is sowieso nog altijd haar favoriete woord.